De Namur d'Elzée of de Namur d'Elzée de Dhuy was een Belgische adellijke familie.
Geschiedenis De familie de Namur was een oud adellijk geslacht. Toen Claude de Namur in 1712 tot burggraaf van Dhuy werd benoemd door keurvorst Maximiliaan II van Beieren, was hij al burggraaf van Elzée. De nieuwe titel werd in 1716 herroepen.
Charles-Claude de Namur, zoon van Claude, noemde zich niettemin burggraaf van Dhuy en was burgemeester van Namen. Hij was getrouwd met Angeline de Quarré.
Henri Claude de Namur d'Elzée de Dhuy, zoon van Charles-Claude, was de laatste heer van Elzée, Laitres, Bayart en Sart. Onder het ancien régime was hij kamerheer van de Oostenrijkse keizer en lid van de Tweede stand van het graafschap Namen. In 1816, ten tijde van het Verenigd Koninkrijk der Nederlanden, werd hij in 1816 erkend in de erfelijke adel met de titel burggraaf, overdraagbaar bij eerstgeboorte, en benoemd in de Ridderschap van de provincie Namen.
Genealogie Henri-Claude de Namur d'Elzée (1749-1819), trouwde in 1777 met Marie-Isabelle de Haultepenne (1754-1806), tante van baron Louis de Haultepenne. Claude de Namur (1788-1811), luitenant bij de dragonders, sneuvelde in Spanje. Constant-Claude de Namur (1790-1832), trouwde in 1811 in Dhuy met zijn nicht Pauline de Coppin de Conjoux (1792-1812) en hertrouwde in 1814 in Dhuy met markiezin Léopoldine de Beauffort (1789-1855), kleindochter van graaf Filips Maximiliaan van Merode. Hij kreeg een dochter uit het eerste huwelijk en een zoon en vier dochters uit het tweede. Louise de Namur (1812-1848), trouwde in 1831 in Dhuy met graaf Victor de Robiano (1807-1864), zoon van graaf Eugène de Robiano, senator. Ze kregen twee zoons en acht dochters, met afstammelingen tot heden. Caroline de Namur (1815-1884), trouwde in 1835 in Dhuy met jhr. Louis de Brouchoven de Bergeyck (1805-1868), kapitein-commandant van de cavalerie, broer van graaf Charles de Brouchoven de Bergeyck. Zij erfden het Kasteel Bayard in Dhuy en kregen een zoon, graaf Florimond de Brouchoven de Bergeyck, en een dochter, met afstammelingen tot heden. Léopoldine de Namur (1817-1866), trouwde in 1835 in Dhuy met Édouard de Briey (1803-1879), luitenant-kolonel van de genie, broer van graaf Camille de Briey. Ze kregen twee zoons en twee dochters, met afstammelingen tot heden. Marie-Philippine de Namur (1823-1886), trouwde in 1841 in Namen met markies Emmanuel Lefèvre d'Ormesson (1808-1882), rekwestmeester bij de Raad van State. Ze kregen vier zoons en een dochter, met afstammelingen, onder wie Jean d'Ormesson, tot heden. Florimond de Namur d'Elzée (1826-1890), ondervoorzitter van de Senaat, trouwde in 1857 in Parijs met Marie de Saint-Mauris (1834-1914). Het huwelijk bleef kinderloos, zodat met de dood van Florimond in 1890, ook de familie de Namur d'Elzée uitstierf.
Literatuur 'Généalogie Namur', in Annuaire de la noblesse de Belgique, Brussel, 1848. Albert DE ROBAULX DE SOUMOY, 'Les Namur, vicomtes d'Elzée et de Dhuy', in Annales de la Société d'archéologie de Namur 11. Luc DUERLOO & Paul JANSSENS, Wapenboek van de Belgische adel, Brussel, Gemeentekrediet van België, 1992. Oscar COOMANS DE BRACHÈNE, État présent de la noblesse belge, Annuaire 1995, Brussel, 1995.
Namurdelzee