Lara Taveirne (Brugge, 1983) is een Vlaamse schrijfster en regisseur.
Biografie Lara Taveirne behaalde haar diploma Germaanse Talen aan de Universiteit Gent met een scriptie rond het thema liefdesverdriet. Daarnaast studeerde ze toneel aan het Conservatorium Gent.
Sinds 2005 bouwde ze een carrière uit als theatermaakster, waarbij haar focus vooral ligt op het schrijven en regisseren van voorstellingen voor kinderen en jongeren. Voor haar is taal het uitgelezen middel om herinneringen opnieuw tot leven te wekken – een manier om het verleden tastbaar te maken en vast te houden. Die benadering blijft ook zichtbaar in haar latere werk als romanschrijfster. Dat komt bijvoorbeeld tot uiting in Davina sans compromis (2007), een productie van het Brugse kunstencentrum De Werf, waarin een jong meisje haar verhaal doet over een diepgewortelde ‘erfenis’ die haar leven tekent. Ook in Mijn leven in zwart-wit (2007-2008) staat het geheugen centraal, net als in Tourne Sol! (2010), haar tweede samenwerking met De Werf. In Moedervlek (2012) focust ze op een groot gezin van elf kinderen, die wel dezelfde moeder delen, maar elk een andere vader hebben. Daarnaast was ze ook gedurende meerdere jaren actief als begeleider van jongeren in theaterworkshops, georganiseerd in samenwerking met De Werf en Het Entrepot.
In 2014 koos ze voluit voor het schrijverschap. Haar debuutroman De kinderen van Calais verscheen datzelfde jaar en werd bekroond met de Debuutprijs. Sindsdien publiceerde ze vijf romans. Haar meest recente werk, Wolf, vertelt het aangrijpende verhaal van haar broer die in 2012 spoorloos verdween.
Taveirne is moeder van twee kinderen. Ze doceert schrijven aan het Koninklijk Conservatorium Antwerpen, en geeft daarnaast theaterles aan het DKO in het Conservatorium Brugge. Ze is vaste begeleider van het Slow Writing Lab in Amsterdam. Daarnaast schrijft ze ook columns (Charlie Magazine, Grappa, De Standaard Avond en Inzoemen, het magazine van de Openbare Bibliotheek Brugge) en artikels (Standaard der Letteren, Knack en Dietsche Warande en Belfort) en is ze actief als presentator en tekstcoach.
Sinds september 2023 is ze met Marieke De Maré stadsschrijver van Brugge. Samen organiseren ze schrijfateliers onder de naam De Avonden om de persoonlijke verhalen te verzamelen die verborgen zijn achter alledaagse gevels.
Werken De kinderen van Calais (2014, debuut), in 2025 in een herziene editie uitgegeven onder de titel Meisjes van krijt. Hotel zonder sterren (2015) De leraar die mijn leven veranderde, als co-auteur (2016) Kerkhofblommenstraat (2018) De afstand, 24 Vlaamse auteurs schrijven brieven in coronatijd, als co-auteur (2020) Pluto (2021) Wolf (2024) Het glinstert (2025), samen met Marieke De Maré
Bekroningen en nominaties 2014 - Nominatie De Bronzen Uil voor voor De kinderen van Calais 2015 - Debuutprijs voor De kinderen van Calais 2023 - Longlist literatuurprijs de Boon voor Pluto 2025 - Longlist Libris Literatuur Prijs voor Wolf 2025 - Prijs Vereniging van West-Vlaamse Schrijvers - Uitreiking in Brugge - Jaarwerk MMXXV 2025 - Longlist literatuurprijs de Boon voor Wolf
Theater (tekst en regie) 2005: Dappere kleine soldatenvrouw 2006: Prince Fourré 2007: Davina sans compromis (De Werf). 2008: Mijn leven in zwart-wit, een dramaturgische rondleiding langs verdwenen cinema’s in Brugge in opdracht van Erfgoedcel Brugge. 2010: Tourne sol! (De Werf). Met bijkomende voorstellingen in Gent en Antwerpen. 2010: MeDeA, schoolvoorstelling 2012: Moedervlek, Toneelkring Sint-Rembert 2013: Stella Maris, schoolvoorstelling 2014: Kerkhofblommenstraat, Toneelkring Sint-Rembert, geselecteerd voor het landjuweelfestival 2017: Meisjes van Krijt (Kopergieterij), theaterversie van haar debuut De Kinderen van Calais, samen met Anna Vercammen en Dominique Collet 2019: Tekstcoach Zwins (het Eenzame Westen, regie Tom Ternest) 2022: Vloedschrijver voor de voorstelling TESTEREP tijdens TAZ (Oostende) 2024: Tekstcoach Grysde (het Eenzame Westen, regie Tom Ternest)
Projecten 2008 - Mijn leven in zwart-wit, een dramaturgische rondleiding langs verdwenen cinema’s in Brugge in opdracht van Erfgoedcel Brugge. 2020 - Dead Ladies Show, met een bijdrage over Frederike ten Harmsen van der Beek en een thema-avond over Patricia Lasoen (2023) 2022 - Leeuwentuin, kortverhaal geschreven en ingesproken voor Musea Brugge 2023 - Bloemlezing met poëzie van Patricia Lasoen (in opdracht van het cultuurcentrum Brugge) 2024 - Voor het Badengebouw in Zeebrugge schreef ze een sportgedicht
Trivia Op haar dertiende stond ze op de planken in JaJaJa, een jongerenproductie van Rik De Jonghe in De Werf, geïnspireerd op Macbeth.
De kinderen van Calais is vrijelijk gebaseerd op een gebeurtenis uit januari 2005: twee meisjes van 14, Clémence en Noémie, sprongen toen van de rotsen in Calais. le parisien.fr -Clémence avait annoncé son projet
Dertien jaar lang woonde ze met haar gezin in een afgelegen, vervallen sluiswachtershuisje – met een lek dak en zonder drinkbaar water. Dat huis kreeg een hoofdrol in de roman Pluto.
In 2018 kreeg Lara Taveirne in Brugge een jaar lang een plein met haar naam, het Lara Taveirneplein.
Externe links Officiële website Brugse stadsschrijvers:
Categorie:Vlaams schrijver Categorie:Vlaams journalist