Jean-Claude Defossé, geboren als Jean-Claude Dubié, (Schaarbeek, 16 maart 1941) is een voormalig Belgisch journalist die eveneens politicus was voor Ecolo.
Biografie Jean-Claude Dubié volgde een tekenopleiding aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten van Brussel en behaalde via de middenjury een normaalschooldiploma.Jean-Claude Defossé : « J’ai fait du journalisme avec un esprit progressiste », L'Appel, 31 januari 2024. Hij onderwees tien jaar lang plastische kunsten en kunstgeschiedenis in verschillende Brusselse scholen. In 1972 slaagde hij voor het journalistenexamen van de Franstalige openbare omroep RTBF. Om verwarring te vermijden met zijn broer Josy Dubié, die tevens bij de RTBF werkte, nam hij toen als pseudoniem de achternaam Defossé aan, de familienaam van zijn moeder.
Journalistieke loopbaan Eerst werkte Defossé op de dienst onderzoek en reportage, waar hij deel uitmaakte van de ploeg van Henri Mordant en reportages uitwerkte over kwikverontreiniging bij vissen, psychiatrische ziekenhuizen en de Vierde Wereld, waarover hij een uitgebreid onderzoek voerde. Later ging hij aan de slag bij de televisienieuwsdienst. In 1986 vestigde hij zijn naam bij het grote publiek met zijn reportagereeks over de Grote nutteloze werken. Hij klaagde hierin op scherpzinnige en ironische toon de verspilling aan van overheidsgeld aan ongebruikte of onafgewerkte grootschalige infrastructuurprojecten in tijden van grote economische crisis, als onderdeel van de wafelijzerpolitiek tussen Vlaanderen en Wallonië. Zo bracht hij bruggen in beeld die met geen enkele snelweg waren verbonden, snelwegen die nergens heen leiden, nutteloze verkeerswisselaars en andere overbodige bouwwerken.
In de jaren daarna presenteerde hij Les pieds dans le plat, een debatprogramma over gevoelige onderwerpen zoals de financiering van religies en politieke partijen. Ook werkte hij mee aan uitzendingen als Contre-Pied, waarin disfuncties in de geschreven pers en audiovisuele media, en het wekelijkse Droit de suite, over bepaalde affaires waarvan het verdere verloop uit het oog van de media was verdwenen. Daarna volgden bijdragen aan L'Hebdo, onder meer over de juridische perikelen van de Franse president Jacques Chirac en de op zijn minst indirecte ondersteuning die de militaire junta in Myanmar kreeg van de Franse energiegigant Total Fina Elf. Ook maakte hij twee reportages over de verborgen zijde van extreemrechts in België, een over het Vlaams Blok en nog een over het Belgische Front National, waarin hij hun banden met fascistische organisaties aankaartte en financiële malversaties aan het licht bracht.
In 2005 lanceerde Defossé het televisiemagazine Questions à la Une, waarin elke week twee onderwerpen uit de actualiteit werden behandeld. Hij maakte ook zelf reportages, zoals een waarin hij de praktijk van heiligverklaringen binnen de Rooms-Katholieke Kerk bekritiseerde. Nadat hij datzelfde jaar de wettelijke pensioenleeftijd had bereikt, bleef Defossé tot in 2009 verbonden aan de RTBF als presentator van Questions à l'Une, al maakte hij geen reportages meer. Na een intermezzo in de politiek trad hij in augustus 2014 in dienst bij commerciële tv-zender RTL-TVI,Jean-Claude Defossé débarque sur RTL TVI, La Dernière Heure, 19 augustus 2014. waar hij in 2015 twee uitzendingen van het programma Dossiers Tabous presenteerde. Na een val bij hem thuis in november 2015 trok Defossé zich terug uit het programma en in augustus 2016 nam Christophe Deborsu de presentatie van de uitzending over.Christophe Deborsu remplace Jean-Claude Defossé à la tête de "Dossiers tabous" sur RTL TVI, La Dernière Heure, 23 augustus 2016.
In 1990 publiceerde Defossé Le Petit Guide des grands travaux inutiles, een bestseller over de grote nutteloze werken, en in 2023 gaf hij een autobiografie over zijn leven uit met de titel Mémoires d'un âne, in het Nederlands Memoires van een Ezel.
Politiek Defossé, progressief-links van overtuiging en begaan met het ecologische, stapte in maart 2009 in de politiek voor de partij Ecolo, in navolging van zijn broer Josy Dubié, die in 1999 politiek actief was geworden voor Ecolo. Hij werd lijstduwer bij de Brusselse gewestverkiezingen in juni dat jaar en raakte verkozen in het Brussels Hoofdstedelijk Parlement, waar hij tot in mei 2014 bleef zetelen en deel uitmaakte van de commissie Infrastructuur, Openbare Werken en Verkeerswezen.
Vanuit het Brussels Parlement werd Defossé tevens afgevaardigd naar het Parlement van de Franse Gemeenschap. Daar was hij actief in de commissie Internationale Betrekkingen, Europese Aangelegenheden en Algemene Zaken. In mei 2014 stelde hij zich op 73-jarige leeftijd niet meer kandidaat, deels uit ontevredenheid met de politieke koers van Ecolo, dat naar zijn mening niet progressief-links genoeg was en in maatschappelijke kwesties een te communautaristische koers voer jegens de moslimgemeenschap.
Categorie:RTBF-journalist Categorie:Waals presentator Categorie:Ecolo-politicus Categorie:Brussels volksvertegenwoordiger Categorie:Volksvertegenwoordiger van de Franse Gemeenschap