De roos van Bagdad (Italiaans: La rosa di Bagdad) is een Italiaanse tekenfilm uit 1949 onder regie van Anton Gino Domenighini. In 1952 werd de film in het Engels uitgebracht onder de naam The Singing Princess. Een rol was voor de toen 17-jarige Julie Andrews. Het was haar eerste film en het enige voice-over werk voor haar in de vijftiger jaren. Verhaal
Sjeik Jafar wil trouwen met prinses Zeila, de dochter van de kalief van Bagdad. Hij doet daarvoor een beroep op de boze tovenaar Burk, die Jafar een toverring schenkt waardoor de prinses meteen verliefd wordt op hem. Met behulp van een wonderlamp steekt de dappere fluitspeler Amin een stokje voor hun snode plannen. Stemmen
|||Prinses Zeila|| |- |||Prinses Zeila (zangstem)|| |- |||Sjeik Jafar |- |||Tovenaar Burk |- |||Verteller / Geest|| |- |||Kalief Oman |- |||Grote kadi / Zirko |- |||Fatima |- |||Tonko |- |||Zizibé |- |||Zwarte vrouw aan de bron |- |||Zwarte vrouw aan de bron (zangstem) |- |||Amin|| |- |||Moeder van Amin |- |||Calina
Nederlandse nasynchronisatie: Filmstudio Profilti - Den Haag. Dialooregie: Wim Povel. Technische supervisie: Wim G. Sips. Geluidsopname: Peter Bartelsman. Mixage: Italacustica - Rome.
Externe links
Categorie:Film uit 1949 Categorie:Italiaanse film Categorie:Animatiefilm Categorie:Kinderfilm