thumb|380px|Taalgebieden in Zwitserland (2000) met het gebied van het Zwitserduits in oranje weergegeven miniatuur|380px|Het Hoogalemannische taalgebied. De rode lijn is de Brünig-Napf-Reusslinie. Hoogalemannisch is de verzamelnaam voor een groep Alemannische dialecten met ca. 10 miljoen sprekers in het Duitstalige deel van Zwitserland, het zuiden van de Elzas en Oostenrijk. Het meest kenmerkend aan deze dialecten is het veranderen van de velare plosief k in ch aan het begin van woorden: Kind, Kopf (Standaardduits) → Chind, Chopf, als gevolg van het zich volledig voltrekken in deze taalvariëteiten van de Hoogduitse klankverschuiving.
De volgende Hoogalemannische dialecten worden onderscheiden:
Sundgauisch (zuidelijk Elzassisch) Badische dialecten (ten zuiden van Freiburg im Breisgau) Zuidelijk Freiburgs (in Freiburg im Breisgau) Markgräflerländisch (in Markgräflerland, onder andere ten zuiden van Lörrach) Südschwarzwälderisch (in Südschwarzwald) Oostelijk Hoogalemannisch (Ostschweizerdeutsch. Gebied ten oosten van de Brünig-Napf-Reusslinie. Kenmerken: diftongen en niet ; bij werkwoorden de meervoudsuitgang ) Appenzellisch (in Appenzellerland) Bündnerdeutsch Liechtensteins Nordoostzwitsers (in Oost-Zwitserland, incl. Thurgauer en Schaffhauser) St.-Galler-Deutsch Vorarlbergerisch Zürichdeutsch Westelijk Hoogalemannisch (Westschweizerdeutsch. Gebied ten westen van de Brünig-Napf-Reusslinie. Kenmerken: diftongen ; werkwoorden met twee meervoudsvormen ) Aargauerisch (in Aargau) Berndeutsch Fricktalerisch (in Fricktal) Luzernisch (in Kanton Luzern) Schwyzerisch (in Schwyz) Solothurnisch (in Solothurn) Zugerisch (in Zug)
Zie ook Brünig-Napf-Reusslinie Hoogstalemannisch Nederalemannisch
Categorie:Duitse streektaal of dialect Categorie:Taal in Grand Est Categorie:Taal in Zwitserland Categorie:Taal in Oostenrijk