RFC Seraing was een Belgische voetbalclub uit Seraing nabij Luik. De club had stamnummer 17, en had zwart-rood als clubkleuren. De ploeg speelde in het Pairaystadion, maar hield in 1996 op te bestaan.
Geschiedenis De club werd opgericht in 1904 als FC Sérésien, en sloot in 1906 aan bij de voetbalbond. Bij het 25-jarige bestaan kreeg de club de koninklijke titel en werd RFC Sérésien. In 1924 trad de club aan in de Tweede Klasse en in 1930 slorpte het FC Beaujéjour op. De club ging de volgende decennia verschillende malen op en neer tussen Tweede en Derde Klasse. In de jaren zeventig zakte de ploeg enkele malen weg tot in bevordering, namelijk in 1973/74 en 1974/75 en enkele jaren later in 1978/79.
Remonte Dankzij de royale financiële steun van de flamboyante PS-burgemeester van Seraing en bestuurslid Guy Mathot en de sportieve leiding van trainer Yves Baré kende FC Seraing vanaf 1979 een steile opmars. In 1979 speelde men kampioen in Vierde, het seizoen erop werd men direct kampioen in Derde, en zo kon de club het seizoen 1980/81 aantreden in Tweede Klasse. In 1982 speelde de ploeg in z'n tweede seizoen in Tweede ook daar kampioen, en kon zo in 1982 voor het eerst van start gaan in de Eerste Klasse. Secretaris Pierre Plateus slaagde erin een aantal buitenlandse internationals aan te werven zoals de Deense Gouden Schoen Jens Jørn Bertelsen, de Peruviaanse aanvaller Juan Carlos Oblitas, de Congolezen Eugène Kabongo en Serge Kimoni en de Senegalees Jules Bocandé alsook enkele erg beloftevolle jongeren zoals Nico Claesen en doelman Peter Kerremans. Met de combinatie van buitenlandse vedetten en een basis van Luikse spelers olv kapitein Marinko Rupcic beleefde de club volgens clubspeler Marc Grosjean haar hoogdagen. Onder trainer Georges Heylens haalde de club in het seizoen 1983-1984 zelfs een vijfde plaats waardoor het nipt naast Europees voetbal greep. Nico Claesen werd toen Belgisch topschutter met 27 doelpunten en verhuisde na het seizoen naar VfB Stuttgart. Maar na dat seizoen ging het mis en op 18 juni 1984 werd de club failliet verklaard maar wist zijn stamnummer te behouden. De club bleef in Eerste Nationale tot men in 1987 opnieuw degradeerde naar Tweede, in 1990 zakte men zelfs opnieuw een seizoen naar Derde.Eerste Luikse derby in 25 jaar: ‘Standard en Seraing, dat zijn altijd vrienden geweest’, Knack, 7 september 2021
Gloriejaren Dankzij het mecenaat van de steenrijke Brusselse bouwondernemer Gérald Blaton die de club in mei 1990 overnam, maakte de club opnieuw een steile opmars. In 1993, met opnieuw Georges Heylens als trainer, werd FC Seraing kampioen in tweede en kon het later dat jaar opnieuw van start gaan in de hoogste klasse. Met grote Braziliaanse talenten zoals Wamberto en Edmilson, de Deense international Lars Olsen en beloftevolle Belgische jongeren als Manu Karagiannis, Olivier Doll, Benjamin Debusschere en Axel Lawarée werd Sérésien dat eerste nieuwe seizoen in eerste meteen derde en dwong op die manier een plaats in de UEFA Cup af. De club werd in 1994 omgedoopt tot RFC Seraing. Het Europese avontuur dat seizoen duurde maar één ronde. Seraing werd op uitdoelpunten uitgeschakeld, na een 3-4 en 1-0 tegen Dinamo Moskou. Het verblijf in hoogste klasse duurde drie seizoenen.Gérald Blaton, cet inoubliable mécène…, Le vif., 12 november 2009, Mise à jour le: 6 juli 2022
Ondergang Op 2 april 1996 verkocht de zwaar zieke eigenaar Blaton RFC Seraing aan de naburige club Standard Luik (stamnummer 16). Niettegenstaande de verkoop naar de buitenwereld toe werd verkondigd als een fusie van Seraing met Standard Luik, werd de club in de praktijk, met uitzondering van het stadion, bijna volledig geabsorbeerd door de grote buur en werd het stamnummer 17 van Seraing geschrapt. Moreel gesteund door een trouwe supportersschare verzette Paul Platéus, algemeen-secretaris van RFC en mede-architect van de sportieve hoogtepunten van de club, zich nog juridisch tegen de verkoop maar tevergeefs. Manager Francis Nicolay, oud-speler van Seraing én de oprichter van de fameuze jeugdschool van Seraing, verhuisde naar Standard met de beste jeugdploegen alsook acht spelers die deel uitmaakten van de 23-koppige kern van de Métallos, onder wie Edmilson, Wamberto, Benjamin Debusschere, Roberto Bisconti en Axel Lawarée. Door toedoen van het baanbrekende Bosman-arrest slaagde Blaton er niet meer in om zijn investeringen in de club, ter waarde van 800 miljoen Belgische frank verspreid over zes jaar, te recupereren.
Het Pairaystadion blijft eigendom van de gemeente Seraing en burgemeester Jacques Vandebosch, laat er vanaf 1996 eersteprovincialer Royal Union Liègeoise (met stamnummer 23, vroeger bekend als RFC Bressoux) uit Jupille-sur-Meuse spelen onder de nieuwe naam Seraing RUL en wordt zelf voorzitter, maar het project blijkt een dood geboren kind. Deze club heeft echter historisch noch juridisch iets te maken met RFC Seraing.
Erelijst Individuele trofeeën Een speler behaalde een trofee toen hij voor de club speelde: Topscorer (1) 1984 (Nico Claesen)
Resultaten SeizoenKlasse Reeks Punten Opmerkingen I II III 1924/25 8 Bevordering A24 1925/26 11 Bevordering A23 1926/27 9 Bevordering C24 1927/28 9 Bevordering B25 1928/29 9 Bevordering C25 1929/30 6 Bevordering B30 1930/31 2 Bevordering C35 1931/32 5 Eerste Afdeling B28 1932/33 4 Eerste Afdeling B29 1933/34 7 Eerste Afdeling B29 1934/35 6 Eerste Afdeling B27 1935/36 10 Eerste Afdeling A22 1936/37 11 Eerste Afdeling A23 1937/38 8 Eerste Afdeling A26 1938/39 12 Eerste Afdeling B20 1939/40 Geen competitie door Wereldoorlog II 1940/41 Geen competitie door Wereldoorlog II 1941/42 14 Eerste Afdeling A14 1942/43 14 Eerste Afdeling A19 1943/44 7 Eerste Afdeling B31 1944/45 Geen competitie door Wereldoorlog II 1945/46 15 Eerste Afdeling B26 1946/47 8 Eerste Afdeling A34 1947/48 10 Eerste Afdeling B26 1948/49 7 Eerste Afdeling A31 1949/50 9 Eerste Afdeling B29 1950/51 14 Eerste Afdeling A20 1951/52 14 Eerste Afdeling B23 I II III IV Vanaf 1952/53 zijn er 4 nationale niveaus 1952/53 5 Derde Klasse A31 1953/54 4 Derde Klasse B36 1954/55 4 Derde Klasse A36 1955/56 11 Derde Klasse B27 1956/57 6 Derde Klasse A32 1957/58 1 Derde Klasse B43 1958/59 14 Tweede Klasse20 1959/60 16 Tweede Klasse17 1960/61 8 Derde Klasse B29 1961/62 2 Derde Klasse B39 1962/63 6 Derde Klasse B36 1963/64 2 Derde Klasse A45 1964/65 1 Derde Klasse B40 1965/66 5 Tweede Klasse36 1966/67 5 Tweede Klasse34 1967/68 12 Tweede Klasse26 1968/69 16 Tweede Klasse17 1969/70 3 Derde Klasse B37 1970/71 13 Derde Klasse A25 1971/72 10 Derde Klasse B26 1972/73 15 Derde Klasse A17 1973/74 4 Vierde Klasse B 35 1974/75 1 Vierde Klasse C46 1975/76 6 Derde Klasse B35 1976/77 3 Derde Klasse B 37 1977/78 15 Derde Klasse A24 1978/79 1 Vierde Klasse A49 1979/80 1 Derde Klasse B 49 1980/81 2 Tweede Klasse40 1981/82 1 Tweede Klasse44 1982/83 13 Eerste Klasse 28 1983/84 5 Eerste Klasse 38 1984/85 14 Eerste Klasse 26 1985/86 16 Eerste Klasse 25 1986/87 17 Eerste Klasse 20 1987/88 12 Tweede Klasse 27 1988/89 2 Tweede Klasse 41 1989/90 15 Tweede Klasse 21 1990/91 1 Derde Klasse B 42 1991/92 3 Tweede Klasse 39 1992/93 1 Tweede Klasse46 1993/94 3 Eerste Klasse 43 1994/95 9 Eerste Klasse 34 1995/96 16 Eerste Klasse 29
Seraing in Europa R = ronde PUC = punten UEFA coëfficiënten Seizoen Competitie Ronde Land Club Totaalscore 1e W 2e W PUC1994/95UEFA Cup1RDinamo Moskou4-4 u3-4 (T) 1-0 (U)2.0
Totaal aantal punten voor UEFA coëfficiënten: 2.0
Zie ook Deelnemers UEFA-toernooien België Eeuwige ranglijst van deelnemers UEFA-clubcompetities
Bekende ex-spelers
Nico Claesen Marc Huysmans Olivier Doll Alain Bettagno Michaël Goossens Marc Grosjean Axel Lawarée Roger Lukaku Serge Kimoni Lars Olsen Sébastien Pocognoli (jeugd) Wamberto Edmilson
Trainers 1978-1983 : Yves Baré 1983-1984 : Georges Heylens 1984-1986 : René Taelman 1986-1987 : Léon Semmeling 1987-1990 : Robert Xhaard 1990-1991 : Dominique D'Onofrio 1991-1992 : Hugo Bargas 1992-1995 : Georges Heylens 1995-1996 : Jean Thissen - Manu Ferrera
Zie ook Standard Luik
Seraing Categorie:Sport in Seraing Categorie:Sportvereniging in Luik (provincie)