Charles Andrew Willoughby (8 maart 1892 - 25 oktober 1972) was een generaal-majoor in het US Army. Hij was hoofd van de inlichtingendienst van generaal Douglas MacArthur tijdens de Tweede Wereldoorlog en tijdens de Koreaanse Oorlog.
Levensloop Charles Willoughby werd in het Duitse Heidelberg geboren als Adolph C. Weidenbach en was de zoon van baron T. von Tscheppe-Weidenbach uit Baden en de Amerikaanse Emmy Willoughby uit Baltimore in Maryland. Hij ging naar scholen in zowel Duitsland als Frankrijk en verhuisde in 1910 naar de Verenigde Staten.
Willoughby ging het leger in en diende tussen 1910 en 1913 bij de infanterie, waarna hij naar het Gettysburg College ging. Hij studeerde daar een jaar later af en werd tot majoor benoemd. Willoughby vervolgde later zijn studie aan de Universiteit van Kansas. Hij voltooide deze nooit, vanwege zijn actieve dienst vanaf november 1916 en uitzending in juni 1917 naar Frankrijk om in de Eerste Wereldoorlog mee te vechten. Hij trad hier ook toe tot het Luchtmachtkorps en werd militair piloot.
Na terugplaatsing in Amerika was in vanaf mei 1918 op het luchtmachtstation in Washington D.C. verantwoordelijk voor de luchtpostdienst en pioneerde met de ontwikkeling van de eerste luchtpostdienst. In december 1918 keerde hij terug naar de infanterie. In 1921 was hij als onder meer compagniecommandant en bataljonscommandant gestationeerd in Puerto Rico. Van 1923 tot 1927 was Willoughby militair attaché voor de Verenigde Staten in Venezuela, Colombia en Ecuador. In daaropvolgende jaren deed Willoughby verschillende militaire opleidingen, gaf les, en werd in 1936 gepromoveerd tot luitenant-kolonel.
Tweede Wereldoorlog Willoughby werd medio 1940 aangesteld als logistiek officier op het hoofdkwartier van het Filipijnse Departement in Manilla. Gedurende deze tijd plande hij wegen, depots en havens op Bataan en Corregidor. Vanaf 1941 tot het einde van de Tweede Wereldoorlog was Willoughby het hoofd van de inlichtingendienst van generaal Douglas MacArthur voor het zuidwestelijke Pacifische gebied. Hij klom in deze periode op tot brigadegeneraal en vervolgens tot generaal-majoor.
Willoughby was een van de weinige sleutelfiguren die generaal MacArthur vergezelden tijdens de ontsnapping van Corregidor naar Australië in maart 1942. Hij richtte in deze periode een aantal agentschappen op om de geallieerde inlichtingen te coördineren en toezicht te houden op taalkundige, geografische en clandestiene operaties. Na de oorlog bleef hij bij MacArthur tijdens de bezetting van Japan en de Koreaanse Oorlog.
Militair pensioen In 1951 ging Willoughby met pensioen. In 1952 was hij te gast bij de Spaanse dictator Francisco Franco, waar hij een controversiële toespraak hield. Willoughby had al voor de Tweede Wereldoorlog een bewondering ontwikkeld voor Franco en Benito Mussolini.
Hij verhuisde naar New York, waar hij anticommunistische bewegingen en organisaties steunde. Tegen het eind van zijn leven verhuisde Willoughby met zijn vrouw naar Florida. Hij overleed in 1972 en zijn lichaam werd begraven op het Arlington National Cemetery. Hij werd opgenomen in de erelijst Military Intelligence Hall of Fame.
Onderscheidingen Willoughby werd achttien keer onderscheiden. Amerika Distinguished Service Cross (DSC) Army Distinguished Service Medal (DSM) Silver Star Medal (SSM) Legioen van Verdienste (LOM) Overwinningsmedaille WWI (WW1VM) American Defense Service Medal (ADSM) Asiatic-Pacific Campaign Medal (APCFCM) World War II Victory Medal (WW2VM) Army of Occupation Medal (AOM) National Defense Service Medal (NDSM) Korean Service Medal (KSM) United Nations Korea Medal (UNKM) Ecuador Order of Abdon Calderón (OAC)
Italië Orde van Sint-Mauritius en Sint-Lazarus (OSSML), Commandeur
Nederland Orde van Oranje-Nassau (ON), Groot-Officier
Philippijnen Distinguished Service Star (DSS) Philippine Defense Medal (DM) Philippine Liberation Medal (LM)
Bronnen
Categorie:Amerikaans militair in de Eerste Wereldoorlog Categorie:Amerikaans militair in de Tweede Wereldoorlog Categorie:Amerikaans militair in de Koreaanse Oorlog