Martinus Petrus (Martin) van den Heuvel (Haarlem, 13 november 1931 – Heemstede, 13 april 2018) was een Nederlands Oost-Europadeskundige en journalist.
Achtergrond Hij was zoon van Dorothea Adriana Robbé en banketbakker Peter Joseph van den Heuvel. Hijzelf was getrouwd met Han (achternaam onbekend).
Zijn ouders wilden dat hij priester zou worden; hijzelf dacht meer in de richting van leraar. Na het plaatselijk gymnasium voltooid te hebben, ging hij min of meer uit gemakzucht geschiedenis studeren. Eind jaren vijftig, begin jaren zestig studeerde Van den Heuvel geschiedenis aan de Universiteit van Amsterdam; hij specialiseerde zich daarbij in de Russische taal en letterkunde en Russische geschiedenis. Hij woonde in die jaren (en daarop volgend) ook een periode in de Sovjet-Unie. Martin van den Heuvel promoveerde in 1978 op het proefschrift Sport in de Sovjet-Unie aan de Universiteit van Amsterdam.
Oost-Europa Martin van den Heuvel was correspondent in Moskou voor Het Parool, en daarna vele jaren docent aan het Oost-Europa Instituut van de Universiteit van Amsterdam. Ook was hij verbonden aan het Instituut Clingendael.
Van den Heuvel had veel contacten met Oost-Europese dissidenten. Hij had een onverzoenlijke houding ten opzichte van de communistische regimes, ook in de tijd waarin dat onder intellectuelen niet populair was. Over deze kwestie schreef hij in 1998 samen met de journalist Dick Verkijk het boek Schuld en boete, Bijdrage van twee anti's aan het communismedebat.
In 2010 werd hij benoemd tot ridder in de Orde van Oranje-Nassau. De laatste jaren werd hij geplaagd door de ziekte van Alzheimer.
Van den Heuvel trad vaak op televisie op als Oost-Europadeskundige. Velen, onder wie hijzelf, dachten dat de parodie dr. Clavan van Kees van Kooten op hem gebaseerd was, maar dat bleek niet het geval.
Categorie:Nederlands journalist