De slijmprikken (Myxinidae) zijn een familie van aalvormige zeedieren. Samen met lampreien behoren slijmprikken tot de 'kaakloze vissen'De naam kan verwarring geven, aangezien deze dieren niet direct verwant zijn met de eigenlijke vissen. en vormen een zustergroep van kaakdieren. Slijmprikken zijn waarschijnlijk de vroegste nog levende gewervelden, al hebben ze alleen een schedel en slechts rudimentaire wervels en geen wervelkolom. Slijmprikken verschillen weinig met familieleden die 300 miljoen jaar geleden leefden.
Dit waterorganisme behoort tot de klasse van Myxini, ook bekend als Hyperotreti. Deze dieren scheiden een kleverig slijm af. Ze maken zichzelf schoon door zich in een knoop te wringen en zo het slijm af te schrapen.
Slijmprikken worden in Japan gegeten en van hun huid wordt in Korea aal-leer gemaakt.
Deze dieren kwamen in de belangstelling door een onderzoek naar de genetische verwantschap tussen chordadieren. Daarnaast is bekend dat het slijm vezels bevat die lijken op spinnenzijde.
Lichaamsbouw Slijmprikken worden gemiddeld een halve meter lang. De grootste bekende soort is Eptatretus goliath, waarvan een exemplaar bekend is met een lengte van 127 cm. De kleinste soorten behoren tot het geslacht Myxine en hiervan zijn er enkele die niet groter dan 18 cm worden.
Slijmprikken hebben een langgerekt, aalachtig lichaam met een peddelvormige staart. Hun schedel bestaat hoofdzakelijk uit kraakbeen en tandachtige structuren uit keratine. Ze beschikken over een gesloten bloedsomloop met de laagste bloeddruk en het hoogste bloedvolume onder gewervelden. Naast het primaire hart heeft de slijmprik nog een poorthart dat bloed pompt naar de leverpoortader. Als vroege gewervelde heeft het ook al endotheel als bedekking van de bloedvaten. Daarnaast hebben slijmprikken ook een onder gewervelden uniek systeem van interne kieuwen die vervat zijn in kieuwzakjes.
De kleur van de slijmprik is sterk soortafhankelijk, variërend van roze tot blauwgrijs, al dan niet met zwarte en/of witte vlekken. De ogen zijn matig tot zwak ontwikkeld. Slijmprikken hebben geen echte vinnen. De mond van slijmprikken bevat doorgaans vele kamvormige tanden die vastzitten op een kraakbeenplaat. Ze worden gebruikt om voedsel te grijpen en het in de richting van de keelholte te stuwen.
Voortplanting Over de voortplanting van slijmprikken is nog maar weinig bekend. De geslachtsverhouding van veel soorten staat merkwaardig genoeg op 100:1 in het voordeel van de vrouwtjes. Om die reden wordt vermoed dat slijmprikken hermafrodiet zouden kunnen zijn en dat ze dus zowel een eierstok als een testikel bezitten. Tevens wordt vermoed dat in sommige gevallen de eierstok pas actief wordt nadat het dier een bepaalde leeftijd bereikt heeft, of wanneer het een bepaald signaal uit zijn omgeving opneemt.
Afhankelijk van de soort leggen deze dieren 1–2, tot 20–30 stevige eitjes. Bij sommige soorten krullen de ouderdieren zich na het leggen rond de eieren. Het is echter niet zeker of dit broedgedrag is. In tegenstelling tot lampreien kennen slijmprikken geen larvaal stadium.
Taxonomie Er zijn 88 soorten beschreven in 6 genera.Eschmeyer, W.N.(ed). CATALOG OF FISHES: GENERA, SPECIES, REFERENCES. Geraadpleegd 06-06-2015 Onderfamilie Eptatretinae Geslacht Eptatretus Eptatretus aceroi , 2014 Eptatretus alastairi , 2010 Eptatretus albiderma , 2020 Eptatretus ancon , 2001 Eptatretus astrolabium , 2010 Eptatretus atami , 1904) Eptatretus bischoffii , 1880) Eptatretus bobwisneri , 2013 Eptatretus burgeri , 1855) Eptatretus caribbeaus , 1982 Eptatretus carlhubbsi , 1984) Eptatretus cheni , 1975) Eptatretus chinensis , 1994 Eptatretus cirrhatus , 1801) Eptatretus cryptus , 2015 Eptatretus deani , 1907) Eptatretus fernholmi , 2004 Eptatretus fritzi , 1990 Eptatretus goliath , 2006 Eptatretus gomoni , 2010 Eptatretus goslinei , 2021 Eptatretus grouseri , 1999 Eptatretus hexatrema , 1836) Eptatretus indrambaryai , 1983 Eptatretus laurahubbsae , 1984 Eptatretus longipinnis , 1975 Eptatretus luzonicus , 2013 Eptatretus mcconnaugheyi , 1990 Eptatretus mccoskeri , 1999 Eptatretus mendozai , 1985 Eptatretus menezesi , 2000 Eptatretus minor , 1981 Eptatretus moki , 2004) Eptatretus multidens , 1981 Eptatretus nanii , 1988 Eptatretus nelsoni , 1994) Eptatretus octatrema , 1923) Eptatretus okinoseanus , 1904) Eptatretus poicilus , 2015 Eptatretus polytrema , 1855) Eptatretus profundus , 1923) Eptatretus sheni , 1994) Eptatretus sinus , 1990 Eptatretus springeri , 1952) Eptatretus stoutii , 1878) Eptatretus strahani , 1984 Eptatretus strickrotti , 2007 Eptatretus taiwanae , 1975) Eptatretus walkeri , 2004) Eptatretus wandoensis , 2020 Eptatretus wayuu , 2001 Eptatretus wisneri , 1999 Eptatretus yangi , 1958) Onderfamilie Rubicundinae Geslacht Rubicundus Rubicundus eos , 1991 Rubicundus lakeside , 2004 Rubicundus lopheliae , 2008 Rubicundus rubicundus , 2010 Onderfamilie Myxininae Geslacht Myxine Myxine affinis , 1870 Myxine australis , 1842 Myxine capensis , 1913 Myxine circifrons , 1899 Myxine debueni , 1995 Myxine dorsum , 1995 Myxine fernholmi , 1995 Myxine formosana , 2001 Myxine garmani , 1901 Myxine glutinosa , 1758 (Gewone slijmprik) Myxine greggi , 2021 Myxine hubbsi , 1995 Myxine hubbsoides , 1995 Myxine ios , 1981 Myxine jespersenae , 2005 Myxine knappi , 1995) Myxine kuoi , 2002 Myxine limosa , 1859 Myxine martinii , 2021 Myxine mccoskeri , 1995 Myxine mcmillanae , 1991 Myxine paucidens , 1913 Myxine pequenoi , 1995 Myxine phantasma , 2021 Myxine robinsorum , 1995 Myxine sotoi , 2001 Geslacht Nemamyxine Nemamyxine elongata , 1958 Nemamyxine kreffti , 1982 Geslacht Neomyxine Neomyxine biniplicata (, 1951) Neomyxine caesiovitta (, 2015) Geslacht Notomyxine Notomyxine tridentiger , 1899)
Zie ook Ostracoderm Craniata
Externe links FishBase entry for Myxinidae