Julian Alaphilippe (Saint-Amand-Montrond, 11 juni 1992) is een Frans voormalig wegwielrenner en veldrijder. Hij was prof van 2014 tot en met 2026. De beste periode in zijn sportieve carrière kende de Fransman bij het Belgische wielerteam Quickstep. In 2020 en 2021 werd Alaphilippe wereldkampioen wielrennen op de weg. Andere vermaarde overwinningen waren onder meer het bergklassement (2018) en zes ritten in de Ronde van Frankrijk, Milaan-Sanremo (2019), driemaal de Waalse Pijl (2018, 2019, 2021), Strade Bianche (2019), Clásica San Sebastián (2018) en de Brabantse Pijl (2020). Hij is de broer van wielrenner Bryan Alaphilippe.
Carrière Jeugd Alaphilippe begon zijn carrière in het veldrijden. Zo werd hij begin 2010 tweede op het wereldkampioenschap, hij moest het in de sprint-à-deux afleggen tegen thuisrijder Tomáš Paprstka. In 2012 en 2013 werd hij nog wel Frans beloftenkampioen, en eind 2012 werd hij derde op het Europees kampioenschap, toch koos Alaphilippe voor de weg.
Dat hij ook een uitstekend wegrenner was bleek in de zomer van 2012: rijdende voor Armée de Terre won hij een etappe en bijna het eindklassement van de Coupe des Nations Ville Saguenay.
In 2013 tekende hij een contract bij Etixx-iHNed, een continentale ploeg uit Tsjechië. Tussen de profs won hij een etappe in de Ronde van Bretagne, en presteerde hij goed op het EK en het WK. Bij de beloften won hij ritten in de Ronde van Thüringen en de prestigieuze Ronde van de Toekomst.
2014 Vanaf 2014 kwam hij, net als zijn oud-ploeggenoot bij Etixx-iHNed Petr Vakoč, uit voor Etixx-Quick Step. Hij stak voor het eerst zijn neus aan het venster tijdens de Ronde van Catalonië, dit door in de eerste etappe derde en in de tweede etappe vierde te worden, in de vijfde etappe moest hij zelfs enkel Luka Mezgec laten voorgaan. Tijdens de Ronde van de Ain in augustus boekte hij zijn eerste overwinning, hij won er de slotrit.
2015 In 2015 waren de Ardennenklassiekers zijn eerste doel, hij werd zeer verrassend tweede in de Waalse Pijl achter Alejandro Valverde. Enkele dagen later werd hij opnieuw tweede achter Valverde in Luik-Bastenaken-Luik. Vervolgens reed hij de Ronde van Californië, waar hij ritwinst en een tweede plek in het eindklassement behaalde. In oktober werd bij Alaphilippe de ziekte van Pfeiffer geconstateerd. Hij reed het wereldkampioenschap in Richmond om deze reden niet uit.
2016 Ook in 2016 werd Alaphilippe tweede in de Waalse Pijl. Hij wist later de Ronde van Californië te winnen. In de Ronde van Frankrijk voerde hij verschillende dagen het jongerenklassement aan. In de tweede rit eindigde hij tweede, achter Peter Sagan. Op de Olympische Spelen behaalde Alaphilippe namens Frankrijk een vierde plaats in de wegrit.
2017 Alaphilippe reed in 2017 een succesvolle Parijs-Nice. Hij won hierin een etappe en schreef zowel het puntenklassement als het jongerenklassement op zijn naam. Tijdens de Ronde van het Baskenland liep hij bij een valpartij een blessure aan zijn rechter knieschijf op. Hierdoor kon hij niet deelnemen aan de Ardennenklassiekers en de Ronde van Frankrijk. Later in het jaar reed hij wel de Ronde van Spanje, waarin hij de achtste etappe won. Het was zijn eerste ritzege in een grote ronde.
2018 In 2018 won hij zijn eerste klassieker, door in de Waalse Pijl de maat te nemen van Alejandro Valverde. In de Ronde van Frankrijk won hij twee etappes en schreef hij het bergklassement op zijn naam. In augustus won Alaphilippe ook de Clásica San Sebastián.
2019 Alaphilippe begon in 2019 sterk met twee etappezeges in de Ronde van San Juan. In maart won hij de Strade Bianche en twee etappes in de Tirreno-Adriatico. Een week later schreef hij Milaan-San Remo op zijn naam. Later in het voorjaar werd hij in de Amstel Gold Race vlak voor de streep ingehaald door onder andere latere winnaar Mathieu van der Poel, maar won enkele dagen later wel voor de tweede keer in zijn carrière de Waalse Pijl.
In de Ronde van Frankrijk schreef hij de derde etappe naar Epernay en de dertiende etappe (individuele tijdrit rond Pau) op zijn naam. Hij droeg tevens 14 dagen de gele trui, die hij definitief moest afstaan na de negentiende etappe. Hij zou uiteindelijk 5de eindigen in het eindklassement. Voor zijn aanvalslustige Tour, kreeg hij ook de Superstrijdlust.
2020 Alaphilippe wint een etappe in de Ronde van Frankrijk en wint een week na de Tour het wereldkampioenschap in Imola. In het voorjaar won hij de Brabantse Pijl. In de Ronde van Vlaanderen liep hij breuken op in zijn hand nadat hij in de finale op een motor was gereden.
2021 In regenboogtrui wint Alaphilippe de eerste etappe van de Ronde van Frankrijk en draagt één dag de gele trui. In het najaar werd Alaphilippe in Leuven voor de tweede maal op rij wereldkampioen.
2022 Door valpartijen is 2022 een teleurstellend seizoen. Tijdens Luik-Bastenaken-Luik komt Alaphilippe zwaar ten val. Landgenoot Romain Bardet, die eveneens betrokken was bij de valpartij, hielp Alaphilippe uit de vijf meter diepe beek. Gezien de toestand van Alaphilippe was dit volgens Bardet een zeer spannende en choquerende situatie. De renner breekt twee ribben, een schouderblad en houdt tevens een klaplong over aan de valpartij. De Fransman miste hierdoor de Ronde van Frankrijk. In de Ronde van Spanje kwam Alaphilippe wederom hard ten val en verlaat voortijdig de wedstrijd.
2023 In de start van het seizoen won hij de Faun-Ardèche Classic, in de sprint om de eindzege was hij sneller dan landgenoot David Gaudu. Zijn volgende succes was in het Critérium du Dauphiné, hij won de tweede etappe. In de Ronde van Frankrijk liet hij zich veel zien, hij was zeven etappes actief in de aanval. Verder in het najaar behaalde hij enkel twee top tien klasseringen; hij werd negende in de GP van Quebec en achtste in de Coppa Bernocchi.
2024 Zijn twaalfde jaar bij de Belgische ploeg Soudal Quick-Step begon voor Alaphilippe niet voortvarend. In de Strade Bianche van dat jaar kwam hij voor de tweede keer van het seizoen ten val. Na, voor Alaphilippe, een matig voorjaar reed hij in de Ronde van Romandië betere resultaten en kon hier beter meekomen bergop met de klassementsrenners. Als volgt reed hij de Ronde van Italië. In de zesde etappe greep hij net naast de zege; hij moest Pelayo Sánchez voor zich laten. In de 12e etappe zat hij voor de vierde maal mee in de vlucht. Hij reed lange tijd met de Italiaan Mirco Maestri aan de kop van de wedstrijd. Op de laatste klim van deze etappe moest Maestri lossen. Alaphilippe kon geen tegenstand meer dulden van Jhonatan Narváez en Quinten Hermans en reed zodoende solo naar de finish. Door deze etappezege volbracht hij als tiende Franse renner de trilogie van etappezeges in Grote Rondes.
2025 Vanaf 2025 reed Alaphilippe voor Tudor Pro Cycling Team. Op 12 september won hij de veertiende editie van de Grote Prijs van Québec.
2026 In augustus kondigde Alaphilippe aan per direct te stoppen met wielrennen en zijn contract tot en met 2027 niet uit te doen.
Palmares Overwinningen
2012 - 1 zege 2e etappe Coupe des Nations Ville Saguenay Jongerenklassement Coupe des Nations Ville Saguenay 2013 - 3 zeges 4e etappe Ronde van Bretagne Grand Prix Südkärnten 7e etappe Ronde van de Toekomst Puntenklassement Ronde van de Toekomst 2014 - 1 zege 4e etappe Ronde van de Ain Punten- en jongerenklassement Ronde van de Ain 2015 - 1 zege 7e etappe Ronde van Californië Jongerenklassement Ronde van Californië 2016 - 2 zeges 3e etappe Ronde van Californië Eindklassement Ronde van Californië Jongerenklassement Critérium du Dauphiné 2017 - 2 zeges Jongerenklassement Ronde van Abu Dhabi 4e etappe (individuele tijdrit) Parijs-Nice Punten- en jongerenklassement Parijs-Nice 8e etappe Ronde van Spanje 2018 - 12 zeges 4e etappe Colombia Oro y Paz 1e en 2e etappe Ronde van het Baskenland Waalse Pijl 4e etappe Critérium du Dauphiné 10e en 16e etappe Ronde van Frankrijk Bergklassement Ronde van Frankrijk Clásica San Sebastián 3e etappe Ronde van Groot-Brittannië Eindklassement Ronde van Groot-Brittannië 1e etappe Ronde van Slowakije Eindklassement Ronde van Slowakije 2019 - 13 zeges 2e en 3e etappe Ronde van San Juan 5e etappe Tour Colombia Puntenklassement Tour Colombia Strade Bianche 2e en 6e etappe Tirreno-Adriatico Milaan-San Remo 2e etappe Ronde van het Baskenland Waalse Pijl 6e etappe Critérium du Dauphiné Bergklassement Critérium du Dauphiné 3e en 13e (individuele tijdrit) etappe Ronde van Frankrijk 20px Prijs van de strijdlust Ronde van Frankrijk 2020 - 3 zeges 2e etappe Ronde van Frankrijk 20px Wereldkampioen op de weg, Elite Brabantse Pijl 2021 - 4 zeges 2e etappe Tirreno-Adriatico Waalse Pijl 1e etappe Ronde van Frankrijk 20px Wereldkampioen op de weg, Elite 2022 - 2 zeges Puntenklassement Ronde van de Provence 2e etappe Ronde van het Baskenland 1e etappe Ronde van Wallonië 2023 - 2 zeges Faun-Ardèche Classic 2e etappe Critérium du Dauphiné 2024 - 3 zeges 12e etappe Ronde van Italië 3e etappe Ronde van Slowakije Puntenklassement Ronde van Slowakije 4e etappe Ronde van Tsjechië 2025 - 1 zege Grote Prijs van Québec
Resultaten in voornaamste wedstrijden (*) tussen haakjes aantal individuele etappe-overwinningen
Resultaten in kleinere rondes JaarTour Down UnderParijs-NiceTirreno-AdriaticoRonde van CataloniëRonde van het BaskenlandRonde van ZwitserlandRonde van RomandiëCritérium du DauphinéRonde van Californië201468e83e57e201543eopgaveopgaveopgave ↑ (1) 18px|Jongerenklassement2016opgave6e 18px|Jongerenklassement18px|Algemeen klassement ↑ (1)20175e (1) 18px|Puntenklassement 18px|Jongerenklassementopgave201818e35e (2)21e (1)20196e (2)opgave (1)35e (1) 20px202016e24e202141e (1)opgave202233e24e (1)202330e10e (1)20246e62e33e202544eopgave5e
Ploegen 2013 – Etixx-iHNed 2014 – Omega Pharma-Quick-Step 2015 – Etixx-Quick Step 2016 – Etixx-Quick Step 2017 – Quick-Step Floors 2018 – Quick-Step Floors 2019 – Deceuninck–Quick-Step 2020 – Deceuninck–Quick-Step 2021 – Deceuninck–Quick-Step 2022 – Quick Step-Alpha Vinyl 2023 – Soudal-Quick Step 2024 – Soudal-Quick Step 2025 – Tudor Pro Cycling Team 2026 – Tudor Pro Cycling Team (tot 21 augustus)
Categorie:Frans wielrenner Categorie:Frans veldrijder Categorie:Frans olympisch deelnemer