Jean-Noël Paquot (Florennes, 1722 - Luik, 1803) was een geleerd hoogleraar in oude talen.
Levensloop Noël deed middelbare studies bij de jezuïeten in Luik, trad in bij deze orde (hij werd priester gewijd in 1746) en ging studeren aan de universiteit van Leuven. Hij promoveerde tot licentiaat in de beide rechten en werd ook gediplomeerd in de oude talen.
Van 1755 tot 1772 was hij docent Hebreeuws aan het Collegium Trilingue in Leuven. Hij werd ook bibliothecaris van de Universiteit.
Noël was een erudiet bibliograaf en hebraïst. Naast hoogleraar aan de universiteit van Leuven, was hij raadgever van keizerin Maria Theresia betreffende geschiedschrijving en lid van de Academie in Brussel.
In Leuven behoorde hij tot de traditionele kerkgetrouwe richting, die niets van doen had met de ideeën van de Verlichting, tenzij in een katholieke interpretatie ervan. Hij ging te keer tegen de Franse filosofen, die hij beschuldigde van ongeloof, atheïsme, materialisme en immoraliteit.
Zijn standaardwerk over de literaire geschiedenis der Lage Landen, toont de historiek, van wat in deze streek gedurende meer dan duizend jaar werd geschreven, in 't Latijn, Frans, Nederlands en Nederduits.
In 1769 kwam Paquot aan het hoofd van de Leuvense universiteitsbibliotheek.Chris Coppens, Mark Derez en Jan Roegiers (red.), Universiteitsbibliotheek Leuven, 1425-2000, Universitaire Pers Leuven, 2000, p. 66 Twee jaar later werd hij beschuldigd van sodomie.Wannes Dupont, Elwin Hofman en Jonas Roelens (red.), Verzwegen verlangen. Een geschiedenis van homoseksualiteit in België, 2017 Na zes maanden voorhechtenis kwam hij vrij, maar de kosten van de opsluiting moest hij dragen en er werd hem stilzwijgen opgelegd.Pierre-Marie Gason, "Savants experts, hérétiques pervers. Les liaisons dangereuses de Jean-Noël Paquot" in: Bulletin de la Société des bibliophiles liégeois, 2005, p. 149-183. Online tekst Zelfs zonder veroordeling was zijn reputatie dermate aangetast dat hij zijn hoogleraarschap in Leuven en zijn lidmaatschap van de Academie verloor.
Hertog Charles Marie Raymond d'Arenberg nam Paquot te Brussel in dienst als bibliothecaris en familiehistoricus.Pierre Delsaerdt, "Instruction, Leisure, and National Heritage. The Arenberg Libraries in Belgium from the Seventeenth to the Nineteenth Century" in: Acta Bibliothecae R. Universitatis Upsaliensis, vol. 55, p. 170 Tegen 1778 had hij de catalogus voltooid. Nadien verbleef hij in de Abdij van Gembloux. Toen hij in 1782 tot de bevinding kwam dat de Oostenrijkse aanspraken op Saint-Hubert ongegrond waren, werd zijn pensioen van historiograaf beëindigd. Hij trok naar Herve en vervolgens naar Luik, waar hij bibliothecaris werd van het Grand Collège en doceerde aan het seminarie, zij het zonder het recht er de maaltijd te gebruiken. De Luikse Revolutie was hem een doorn in het oog, maar verontrust werd hij niet. Hij overleed in 1803.
Publicaties De historia s. s. imaginum et picturarum, pro vero earum usu contra abusus, libri IIII Mémoires pour servir à l'histoire littéraire des dix-sept provinces des Pays-Bas, de la principauté de Liège, et de quelques contrées voisines, Leuven,1765-1770, 3 vol, en 1763-1770, 18 vol. Historia Flandriae synopsis, 1784.
Literatuur DE VILLENFAGNE, Journal politique du département de l'Ourte, 25 avril 1812, n° 99. Biographie universelle ancienne et moderne, Brussel, 1843-1847. Biographie générale des Belges, 1849, p. 230 REGNARD, Nouvelle biographie générale de Didot. Bibliotheca Hulthemiana, t. VI, p. XIV-XVIII en 257. Histoire des bibliothèques publiques de la Belgique, t. II. Felix NÈVE, Mémoire historique, et littéraire sur le Collège des Trois-Langues, 1856. DELGEUR, Schets eener Geschiedenis der Oostersche Taelstudien in Belgie. DARIS, Histoire du diocèse et de la principauté de Liège (1724-1852), Luik, 1868, tome 1. POLLET, Histoire ecclésiastique de l'ancien diocèse de Liège, t. II. Victor CHAUVIN, Jean-Noël Paquot, Luik, 1901. Victor CHAUVIN, Jean-Noël Paquot, in: Biographie nationale de Belgique, T. XVI, Brussel. Jacques LAMBERT, Jean-Noël Paquot de Florennes, philosophe inconnu de ses concitoyens, sa vie, son procès, sa bibliographie, in: Florinas, 1958, nr. 3, p. 1-30. Pierre-Marie GASON, "Savants experts, hérétiques pervers. Les liaisons dangereuses de Jean-Noël Paquot" in: Bulletin de la Société des bibliophiles liégeois, 2005, p. 149-183. Online tekst
Externe link Jean-Noël Paquot (ODIS)
Voetnoten
Categorie:Persoon in de Nederlanden in de 18e eeuw Categorie:Zuid-Nederlands schrijver (voor 1830) Categorie:Neolatijns schrijver Categorie:Hoogleraar aan de Universiteit Leuven (1425-1797) Categorie:18e-eeuws schrijver Categorie:Hoogleraar aan het Collegium Trilingue