thumb|300px|Kasteel van Duras, Sint-Truiden
thumb|300px|Engels landschapspark en Minervatempel, Alden Biesen Ghislain-Joseph Henry (Dinant, 1754 - ?, 1820) was een Luiks architect en tuinarchitect uit de late barokperiode en het neoclassicisme, die voornamelijk in de Zuidelijke Nederlanden werkzaam was. Met Jean-Gilles Jacob, Etienne Fayen, Barthélemy Digneffe en Jacques-Barthélemy Renoz en samen met enkele Maastrichtse en Akense architecten kan hij gerekend worden tot de belangrijkste vertegenwoordigers van de (late) barokarchitectuur in het prinsbisdom Luik en van de neoclassicistische architectuur in het Soeverein Vorstendom der Verenigde Nederlanden.
Levensschets Ghislain-Joseph Henry werd geboren in 1754 in Dinant in het prinsbisdom Luik, maar stamde uit een familie die oorspronkelijk afkomstig was uit Profondeville (provincie Namen).
In 1779 behaalde hij de eerste prijs van de academie van Sint-Lucas in Rome.
In 1803 was hij in Brussel een van de oprichters van de Société de peinture, sculpture et architecture de Bruxelles. Vanaf 1816 was hij in dezelfde stad raadsman van de Académie royale des beaux-arts de Bruxelles.
Werken Bouwwerken ca 1775: kasteel van Seneffe (als assistent van Laurent-Benoît Dewez) 1786-89: kasteel van Duras in Sint-Truiden 1797: oranjerie en tempel van Flora in park van kasteel van Wespelaar 1804: restauratie van het kasteel van Laken 1815-1829: uitbreiding Koninklijk Paleis van Brussel (1e fase) Portaal(?), Edingen (voor de hertog Van Arenberg)
Tuinontwerpen 1786-87: Engels park voor de landcommanderij van Alden Biesen 1786-89: Tuinen van kasteel van Duras in Sint-Truiden 1797: Kasteelpark van Wespelaar Tuinen van kasteel Zangerhei, Eigenbilzen (gesloopt) Park van kasteel van Bovelingen, Mechelen-Bovelingen (voor de graaf de Borchgrave d'Altena) Park van het kasteel van Beauraing (voor de hertog de Beaufort Spontin)
Literatuur, bronnen en referenties Académie de Bruxelles, deux siècles d'architecture. Brussel, Archives d'Architecture Moderne, 1989 Le siècle des Lumières dans la principauté de Liège, museumcatalogus, Musée de l'Art wallon, Luik, 1980. Anne & Paul van Ypersele de Strihou, Laeken, résidence impériale et royale, Brussel, 1970 (p.27) François de Pierpont, 'Le château de Duras', in: Le Parchemin, september-oktober 2009 (p.353) Xavier Duquenne, Le parc de Wespelaar, le jardin anglais en Belgique au XVIIIe sièce. Brussel 2001 (pp.43-55)
Categorie:Architect in het prinsbisdom Luik Categorie:Persoon in de Nederlanden in de 18e eeuw Categorie:Neoclassicistisch architect Categorie:Belgisch tuin- en landschapsarchitect