Don Giovanni is het achttiende album in de Sophie-reeks. Het album is verschenen in Robbedoes nummer 2687 tot 2695 in 1989. Het album werd door Dupuis uitgegeven in 1990.
Personages Sophie Mijnheer Karapolie Serafijn Schaap Jozef Pieters Zoef Ben Gladech (Gladde Sidi) Juul Vermeulen (Jo de Kruiper) Jules Van Doem Clotilde Charles Van Dijk (flash-backs) Commissaris Arnold Argwaan
Uitvindingen van Karapolie het ei anti-diefstal tas
Verhaal
Sophie en haar vader komen uit de bioscoop. Ze hadden vrijkaarten voor de film "De nacht der tijden" omdat Sophies vader de monsters voor deze film had gebouwd. Dit was te lezen in het derde deel van Sophie en inspecteur Ceris. Tijdens het stappen naar de wagen, worden ze verrast door hevige regenval. Omdat het nog een eindje lopen is, zoeken ze een plaats om te schuilen. Het blijkt een veilinggebouw te zijn. Sophie leest op een plakkaat dat er een veiling aan de gang is van de spullen van Charles Van Dijk. Sophies vader vertelt dat deze man een theaterspeler was die onlangs overleden is. Hij is op het toneel gestorven net als Molière. Na wat oude spullen te hebben bekeken, komen vader en dochter in de veilingzaal. Op dat moment wordt er een koffer met toneelkostuums geveild. Het bieden gaat tussen een oude heer en een kale man met bril en zwarte baard. Ze bieden tegen elkaar op totdat een ongure kerel de kale man iets toefluistert waardoor deze stopt met bieden. De oude heer wint het object en is hier duidelijk erg blij mee. Sophie vindt het een vreemde zaak, haar lijken die twee andere kerels onbetrouwbaar. Vader en dochter gaan naar buiten omdat het is gestopt met regenen. Ze passeren langs de achterkant van het veilinggebouw waar de goedereningang is. Op de binnenplaats zien ze de oude heer staan, rustig een sigaretje rokend met op de grond de kist die hij met het bieden gewonnen heeft. Nauwelijks zijn Sophie en haar vader gepasseerd of ze horen geschreeuw. Als ze zich omdraaien zien ze de twee verdachte kerels van de binnenplaats komen die de kist dragen. Sophie gaat op hen af en springt op de kist, zodat de mannen ten val worden gebracht. Voordat ze kunnen terugvechten stopt er een kleine oranje wagentje de bestuurder claxonneert en de twee mannen genaamd Ben (de kale) en Jo beveelt om in te stappen. Dit doen de kerels en het drietal rijdt er haastig vandoor. De bestuurder blijkt een vrouw te zijn die de boeven aanspreken met bazin. Sophie en haar vader gaan de oude heer helpen. Gelukkig is hij niet gewond, vooral in school. Sophie vraagt aan haar vader of ze de oude heer naar huis kunnen brengen. Dit vindt haar vader een goede idee. De oude heer is hen heel dankbaar en tijdens de rit stellen ze zich aan elkaar voor. De heer heet Serafijn Schaap, een gepensioneerd leraar. Ze merken niet dat ze worden gevolgd door de oranje Fiat. Als Sophie en haar vader de kist binnen hebben gebracht, toont Serafijn hen zijn woonkamer. Vader en dochter zijn overdonderd. De kamer is helemaal ingericht als een prachtig toneeldecor. Serafijn legt uit dat het altijd zijn droom is geweest om toneelspeler of operazanger te worden. Als hij de kist opent kan hij zijn gasten vertellen van elk kostuum welke rol en in welk stuk de overleden acteur ermee optrad. Zo vindt hij een kostuum waarin Charles de rol van Almavita speelde in De Barbier van Sevilla. Als Serafijn het tourneeboek van Charles vindt, kan zijn blijdschap niet op. Bij het openen van het boek valt er een foto uit. Sophie raapt de foto op. Serafijn herkent Charles op de foto een schitterend kostuum dragend in zijn rol als Don Giovanni, zijn glansrol. Als kers op de taart toont Serafijn zijn gasten nog een hele garderobe aan theaterkostuums die hij op veilingen of bij theaters zelf heeft gekocht. Al die kostuums zijn allemaal ooit gedragen door bekende toneelspelers. Om Serafijn een plezier te doen trekt Sophies vader een van de kostuums aan. Sophie vindt het een kostelijk zicht haar vader van kop tot teen uitgedost als musketier inclusief hoed en degen. Als ze thuiskomen, vertellen ze het hele verhaal aan Jozef. Sophie merkt dat ze per ongeluk de foto van Serafijn heeft meegenomen. Ze besluit hem morgen te gaan opzoeken om hem de foto terug te geven. De volgende dag horen vader en dochter tijdens het ontbijt op de radio dat er afgelopen nacht een inbraak is geweest in de nationale schouwburg. De bandieten hebben een aantal kostuums vernield allemaal gedragen door Charles Van Dijk. Sophie en haar vader lijken het geen toeval te vinden hierbij denkend aan de overval de dag ervoor. Als ze vervolgens bezoek krijgen van Pieters die met Zoef komt aangereden, is Sophie erg blij. Ze begroet hen allebei hartelijk. Pieters vertelt dat hij even langs kwam omdat hij in de buurt was en een boodschap in de stad wil gaan doen. Sophie vraagt of ze met hem mee mag rijden om naar Serafijn te kunnen gaan en ook omdat ze nog eens graag met Zoef mee wil rijden. Pieters gaat akkoord. Tijdens de rit vertelt Sophie alles wat zij en haar vader de dag ervoor hebben meegemaakt. Op een bepaald ogenblik rijdt een oranje auto bijna op hen in. Sophie herkent de inzittenden als de twee mannen die de kist van Serafijn hadden geprobeerd te stelen. Ze vraagt aan Pieters om Zoef achter hen aan te laten gaan. Zoef doet dit, maar heeft moeite om de snellere wagen van de boeven bij te houden. Ze ontsnappen maar ternauwernood aan een bekeuring van de politie. Als Zoef dan ook nog agent Dorus (hier Theofiel genoemd) is het plan om zeep. Sophie beseft dat ze de boeven niet kunnen vatten en beter naar Serafijns woning rijden, want ze bedenkt dat de boeven vlak bij diens huis waren toen ze hen kruisten. Als Sophie en Pieters bij het huis van Serafijn aankomen, zien ze dat de deur open staat. Ze lopen meteen naar binnen en vinden Serafijn in zijn woonkamer gebonden en gekneveld op een stoel. De hele kamer is overhoop gehaald. Serafijn vertelt dat het dezelfde twee kerels waren die hem de dag voordien hadden overvallen. Ze bonden hem vast op de stoel, haalden de kamer overhoop en namen ten slotte het tourneeboekje van Charles Van Dijk mee. S Ze krijgen bezoek van de politie die de zaak van de vernielingen aan de kostuums van Charles Van Dijk onderzoekt. De leiding van dit onderzoek is in handen van commissaris Arnold Argwaan, die Sophie al eerder tegenkwam in haar avontuur met het pratende blok. De commissaris gebruikt nog steeds zijn onorthodoxe manier om te achterhalen of iemand een misdadige aanslag heeft door het bevoelen van de schedel van de persoon om te zoeken naar die zogenaamde misdaadknobbel. Na alle aanwezigen te hebben verhoord, gaat de politie weer weg. Sophie belooft aan Serafijn dat ze de volgende dag weer komt om hem te helpen met het weer in orde brengen van de overhoop gehaalde kamer. Pieters brengt Sophie weer naar huis. Op de terugweg merkt Sophie dat ze vergeten is om de foto terug te geven aan Serafijn. Pieters stelt voor om terug te rijden, maar Sophie zegt dat het niet nodig is omdat ze de volgende dag toch weer naar Serafijn gaat. Thuis aangekomen vertelt Sophie het hele verhaal aan haar vader. Sophies vader vertelt dat hij een interessant artikel in de krant heeft gelezen dat hij zijn dochter ook laat lezen. Het gaat over Jules Van Doem, een oude studiegenoot van Sophies vader. Jules Van Doem is aangewezen als opvolger van Charles Van Dijk en zal volgende week de rol spelen van Don Giovanni. Sophie vraagt haar vader of ze erheen kunnen gaan en stelt voor om Serafijn mee te vragen. Haar vader gaat hiermee akkoord. Wat ze niet weten is dat Ben en Jo Sophie en Pieters tot bij Sophies woning hebben gevolgd en hen hebben afgeluisterd. Hierdoor zijn ze op de hoogte van het feit dat Sophie de volgende dag naar Serafijn gaat.