Brandon Erik Mechele (Bredene, 28 januari 1993) is een Belgisch voetballer die als centrale verdediger speelt. Hij staat al zijn gehele loopbaan onder contract bij Club Brugge.
Mechele won zevenmaal de Belgische landstitel, won tweemaal de Beker van België en won vijfmaal de Supercup. Bijnamen voor Mechele zijn RoboCop, de Beir van Brènienge en Don Brandon. Zijn stijl is sober, met harde werkkracht en een nederige persoonlijkheid. Naar zijn ‘‘inzet en maniakale verzorging’’ werd Mechele door Vlaamse media de ‘‘stille kracht van Club Brugge’’ en een ‘‘werkmier zonder franjes’’ genoemd.
Mechele is clubrecordhouder met 102 Europese wedstrijden. Op 12 augustus 2025 passeerde hij Gert Verheyen, die 88 Europese wedstrijden voor Club Brugge had gespeeld. Op 19 augustus 2025 speelde Mechele zijn 500ste officiële wedstrijd voor blauw-zwart, in een Europese uitwedstrijd tegen Rangers. Club Brugge won 1–3. Hij luisterde zijn jubileum op met een doelpunt. Mechele deelt het clubrecord van zeven landstitels met jarenlange (2015–heden) ploeggenoot Hans Vanaken. Naar aantal wedstrijden staat Mechele op de vijfde plaats op de eeuwige Brugse ranglijst (in mei 2026) vóór Jan Ceulemans en achter Gert Verheyen.
Op 30 september 2022 verlengde Mechele zijn contract bij Club Brugge tot 2025. Op 31 mei 2024 zag Mechele opnieuw zijn lopende contract verlengd worden, waardoor hij tot juni 2027 vast kwam te liggen en hij 25 jaar aan Club Brugge verbonden zou zijn. In april 2026 verlengde Mechele tot juni 2028. In 2013 stroomde de 20-jarige Mechele door uit de Brugse jeugdschool. Jeugd inbegrepen en een half seizoen Sint-Truidense VV op huurbasis buiten beschouwing gelaten, speelt Mechele sinds 2002 voor Club Brugge.
Op 13 oktober 2019 debuteerde Mechele voor de België tegen Kazachstan tijdens de kwalificaties voor het EK voetbal 2021. Per 7 juli 2026 speelde hij vijftien interlands en scoorde hij één doelpunt voor de nationale ploeg. Mechele scoorde tegen Liechtenstein, in het kader van de kwalificaties voor het WK voetbal 2026. Op 15 mei 2026 werd Mechele door bondscoach Rudi Garcia geselecteerd om België te vertegenwoordigen op het WK voetbal in de Verenigde Staten, Canada en Mexico.
In januari 2019 werd Mechele benoemd tot ereburger van kustgemeente Bredene, waar hij opgroeide, voor alle ruchtbaarheid met zijn prestaties bij Club Brugge.
Clubcarrière Club Brugge 1999–2013: Jeugdreeksen en debuut Brandon Mechele groeide op in Bredene aan de Belgische Kust. Op 8-jarige leeftijd sloot hij zich tijdens het seizoen 2001–02 aan bij de jeugd van Club Brugge na twee jaar bij de jeugd van KSV Bredene te hebben gespeeld. De centrale verdediger die bij de jeugd als rechtsachter speelde, doorliep daarop alle jeugdreeksen. Mechele werd bij het eerste elftal van blauw-zwart echter al snel ‘omgevormd’ tot centrale verdediger en (door omstandigheden, zie onder) werd hij tevens meteen basisspeler. Mechele werd in januari 2013 opgeroepen voor de winterstage in het Spaanse Marbella (Andalusië) aan de Middellandse Zee. Hij trainde op sporadische basis mee met het eerste elftal in België. Jeugdspelers Björn Engels en Birger Verstraete kwamen vóór Nieuwjaar bij de hoofdmacht. Mechele vervoegde pas daarna het eerste elftal.
— Mechele stelt zichzelf voor na zijn officiële debuut begin mei 2013
Mechele werd bij het eerste elftal een ploegmaat van onder meer Eiður Guðjohnsen, Carlos Bacca, Lior Refaelov, Óscar Duarte, Maxime Lestienne, Vadis Odjidja, Carl Hoefkens, Thomas Meunier, Víctor Vázquez en Ryan Donk. Mechele maakte op 20-jarige leeftijd zijn debuut in het eerste elftal onder de Spaanse trainer Juan Carlos Garrido, op 5 mei 2013 tegen Sporting Lokeren in de play-offs om de Belgische landstitel. Hij debuteerde niet als centrale verdediger, maar als verdedigende middenvelder. Hij viel in voor met name de licht geblesseerde Víctor Vázquez. Mechele speelde lager op het veld dan Vázquez, een aanvallende middenvelder: er werd overgegaan tot 4–3–3 met twee verdedigende middenvelders in plaats van 4–3–3 met offensieve driehoek. Van nature is hij geen centrale verdediger: bij de jeugd speelde hij als rechtsback. Mechele kreeg tien minuten speeltijd aan de zijde van de Nigeriaan Mikel Agu op het middenveld. Wegens blessures en schorsingen bij enkele basispionnen zat Mechele voor het eerst op de bank. Club Brugge won het duel tegen Lokeren met 2–1. ‘‘Toen ik mijn plek tussen de invallers opzocht dacht ik dat ik droomde. Ik ben uiteraard heel tevreden met mijn invalbeurt. Ik ben blij dat ik enkele ballen kon recupereren’’, zei hij over zijn debuut.
Op 12 mei 2013 viel Mechele na 73 minuten in voor Jesper Jørgensen, uit bij Standard Luik; een gelijkaardige tactische situatie zoals tegen Sporting Lokeren. Club Brugge won van Standard Luik met 2–4. In zijn derde en laatste wedstrijd van dat seizoen ging Brugge zwaar onderuit op het veld van titelpretendent SV Zulte Waregem. Essevee won met 5–2. Mechele kwam na 70 minuten in het veld voor Thomas Meunier en speelde tot aan het einde van de wedstrijd op de positie van rechtsachter. Helemaal aan het einde van het seizoen 2012–13, toen hij zijn eerste officiële wedstrijden voor blauw-zwart speelde, leek het alsof trainer Garrido hem als verdedigende middenvelder zou blijven inzetten, wat finaal niet gebeurde.
2013–2015: Doorbraak in het eerste elftal thumb|200px|Brandon Mechele tijdens een training met Club Brugge op 21 maart 2014 Vanwege blessureleed bij de Deen Jim Larsen, en doordat de Costa Ricaan Óscar Duarte een rode kaart uit het vorige seizoen meenam en een weekend moest brommen, stelde trainer Juan Carlos Garrido hem op voor het openingsduel van het seizoen 2013–14 tegen R. Sporting Charleroi, op 26 juli 2013. Brugge won deze wedstrijd met 2–1 én met een mannetje minder. Timmy Simons kreeg na 21 minuten rood bij zijn grote comeback. Samen met jeugdvriend Björn Engels maakte hij in het vorige seizoen reeds deel uit van het eerste elftal. Engels kreeg eerder zijn eerste kans dan Mechele, toen nog van trainer Georges Leekens. Op 20 september 2012 en speelde Engels al eens mee als invaller in de tweede helft uit tegen Girondins de Bordeaux (4–0 nederlaag) op de openingsspeeldag van de groepsfase van de UEFA Europa League. Engels maakte bij zijn debuut een ongelukkig eigen doelpunt. Van Mechele toen nog geen spoor in het eerste elftal: hij kwam er pas voorjaar 2013 bij. Mechele en Engels stonden tegen Sporting Charleroi voor het eerst samen in de basiself in de Jupiler Pro League. Beiden speelden de volledige wedstrijd. Garrido behield hen ook de volgende weken in zijn basiself.
In Mecheles eerste twee seizoenen ging de Belgische landstitel naar RSC Anderlecht, in het derde naar KAA Gent. Club Brugge was destijds een ploeg in volle heropbouw na enkele povere, middelmatige seizoenen eind jaren 2000 tot begin jaren 2010. De laatste trofee die Brugge destijds had gewonnen was de Beker van België 2006–07. De club trok ten strijde met enkele jeugdspelers van wie veel verwacht kon worden. Mechele, Engels en onder fans geliefde jeugdproducten Tuur Dierckx, Boli Bolingoli, Nikola Storm en Birger Verstraete werden de grote uithangborden van de nieuwe politiek van blauw-zwart onder een nieuwe voorzitter, Bart Verhaeghe, en een nieuwe manager, Vincent Mannaert. In hun eerste seizoen kwam een basisplaats iets te vroeg voor de benjamins, maar het ging met name voor Mechele en Engels gelijk steil bergopwaarts. Toen gooide Georges Leekens' opvolger Garrido de jeugdspelers voor de leeuwen als basisspelers (titularissen). Mechele werd linker en Engels rechter centrale verdediger. Dit was een noodgedwongen wijziging wegens een volle ziekenboeg, maar pakte goed uit. Het duo Mechele–Engels groeide meteen, enigszins verrassend, uit tot vaste prik bij Club Brugge.
Trainer Garrido werd in september 2013 ontslagen hoewel er gelijke tred met competitieleider Standard Luik werd gehouden. In de UEFA Europa League werd Brugge echter al na één voorronde uitgeschakeld door Śląsk Wrocław uit Polen, met Mechele beide keren in de basis. De Spanjaard werd vervangen door Michel Preud'homme. Algauw zou het duo ook een verbeterd contract krijgen, wat maakte dat ze tot juni 2017 kwamen vast te liggen. Op 28 november 2013 verlengde Mechele, net als Engels, zijn contract. Mechele lag aanvankelijk tot juni 2014 (met optie) onder contract.
Mechele was onder Preud'homme een vaste pion. Hij vormde in de 4–3–3 opstelling achterin een duo met Engels, tot deze op 10 oktober 2014 tijdens een doordeweekse training een knieblessure opliep dewelke Engels meer dan een jaar op non-actief stelde. Hierdoor speelde Mechele naast Duarte, nog altijd als linker centrale verdediger. Na Nieuwjaar (2015) kwam ook de in eerste instantie door Ajax aan Club Brugge verhuurde Stefano Denswil naast hem te staan ten nadele van Duarte. Mechele speelde op de positie van rechter centrale verdediger wanneer Denswil aan hem werd gekoppeld (wat toen voor het eerst gebeurde); omdat Preud'homme de linkervoet van Denswil beter achtte dan die van Mechele. Op 20 januari 2015 scoorde de centrale verdediger in de laatste minuut tegen KV Mechelen het beslissende doelpunt in de kwartfinales van de Beker van België.
De halve finale van de Europa League werd misgelopen tegen het Oekraïense Dnipro, doordat in de slotfase van de terugwedstrijd een schot op de voet van Brandon Mechele afweek: de totaalscore van de twee wedstrijden was 0–1. Mechele was onderweg daarnaartoe samen met Óscar Duarte een belangrijke speler in de defensie van blauw-zwart en ook Mister Europe van dat seizoen, aanvaller Lior Refaelov, had een gigantisch groot aandeel in het Europese succes van Club Brugge in 2015. Mechele en zijn ploegmaats betaalden er echter ietwat de prijs voor in de competitie; het slopende seizoen eiste zo toch nog zijn tol. In de play-offs bleek KAA Gent sterker te zijn dan blauw-zwart. Uiteindelijk pakte Mechele met de Beker van België zijn allereerste prijs dat seizoen. Onder leiding van Michel Preud'homme werd het 2–1 in de finale tegen Anderlecht. Hij wist niet te verhinderen dat spits Aleksandar Mitrović de gelijkmaker tegen de touwen prikte na het openingsdoelpunt van aanvaller Tom De Sutter. Lior Refaelov besliste de finale in de absolute slotfase. Mechele speelde de volledige finale naast Óscar Duarte als linker centrale verdediger.
2015–2017: Uit de gratie van Preud'homme Onder Preud'homme verdween Mechele in 2016 van de radar. Het was opvallend voor deze periode dat Preud'homme toen teruggreep naar fysiek zorgenkind Björn Engels indien deze volledig fit was en hierbij Mechele slachtofferde, omdat men Engels volgens Preud'homme voor de opbouw als gracieuzer mocht beschouwen. De perceptie rond Mechele, hoe de supporters en de media tegen hem aankeken, begon negatief om te keren zeker nadat hij in het kader van de laatste voorronde van de UEFA Champions League, op 18 augustus 2015 tegen Manchester United op Old Trafford, in zeven minuten tijd twee keer een gele kaart te zien kreeg en uitgesloten werd. In volgende weken en maanden voor Nieuwjaar oogde hij ook in de competitie wat vaker onzeker. Brugge kende wel een zeer goede seizoensstart in de Belgische competitie en met Mechele toen nog als basisspeler. Engels keerde in het voorjaar van 2016 terug uit blessure (een aanhoudende knieblessure). In januari 2016 verliet Óscar Duarte de club. Inmiddels was alsmaar duidelijker geworden dat Mechele niet in de bovenste la lag bij Preud'homme. Waar hij het voorgaande jaar betrouwbaar was gebleken voor de Luikse oefenmeester, zou Mechele dra definitief door hem aan de kant geschoven worden.