JVC Julianadorp is een voetbalclub uit Julianadorp, opgericht in 1921. De clubkleuren van JVC zijn blauw en zwart. De thuiswedstrijden worden in het Sportpark Julianadorp gespeeld. De club werd in 1923 toegelaten tot de Noordhollandsche Voetbalbond, waarin JVC in 1946 en 1956 tweemaal de Eerste klasse won. Het standaardelftal speelt in het seizoen 2025/26 in de Eerste klasse van de KNVB.
Geschiedenis Oprichting en de eerste jaren (1921-1923) Vijf vrienden richtten op dinsdag 21 juni 1921 de 'Julianadorper Voetbal Club' op. De oprichters waren gemobiliseerd tijdens de Eerste Wereldoorlog, waar zij ieder als militairen tussen 1914 en 1918 in aanraking kwamen met het Britse voetbalspel. Het voetbal werd destijds gepromoot onder gemobiliseerden om, in afwachting van mogelijke militaire orders, het lichaam in goede conditie te houden en de soldaten die ver van huis waren, te behoeden voor hun eenzaamheid en verveling. Op verzoek van de NVB, toonden de grotere voetbalclubs zich barmhartig naar de getroffen vluchtelingen en gemobiliseerden. De bond schenkt ondertussen zelf voetbalballen aan verschillende regimenten.Slotboom, A. (2024). Voetbal in neutraal Nederland (1914-1918), Historiek, 24 september 2024. Omdat de heren ook in hun buurtschap Julianadorp de balsport wilden blijven beoefenen, richtten zij na hun terugkeer de voetbalvereniging op. In deze periode werden in de Kop van Noord-Holland heel veel voetbalclubs opgericht. Afgeleid van een aantal oude gedoneerde DWS-voetbaltruitjes, werd er gekozen voor een shirt met verticale blauw-zwarte banen, en een zwarte broek. Daarmee werden ook de zwart-blauwe clubkleuren voor J.V.C. vastgesteld. Na enkele bijeenkomsten in een schuurtje achter het dorpscafé 'Prins Hendrik', namen mannen met meer bestuurlijke ervaring vervolgens zitting in het bestuur. Het waren de heren J. Blaauboer, K. Hoornsman en L. Tigchelaar.
Het eerste jaar werden er oefenwedstrijden gespeeld tegen clubs van de Westfriesche Voetbalbond.De clubsite van JVC vermeld dat de club na haar oprichting twee jaar uitkwam in de Westfriesche Voetbalbond en zich vanaf 1923 aansloot bij de NHVB. Kronieken vermelden echter dat JVC bij de NHVB toetrad op 3 augustus 1922. Bronnen over lidmaatschap van JVC bij de Westfriesche Voetbalbond ontbreken. De eerste thuiswedstrijden werden gespeeld op een stuk grasland in de Koegraspolder aan de Van Foreestweg, maar de vele greppels belemmerden de voetballers zodanig dat er naar een andere plaats uitgekeken moest worden. Op 3 augustus 1922 sloot JVC zich aan bij de Noordhollandsche Voetbalbond (NHVB) Redactie (1922). Toelating nieuwe vereenigingen., Algemeen Sportblad, p.1., 3 augustus 1922. en vond de club een nieuw geschikt speelveld op het grasland nabij zendingsgebouw De Ster der HopeAan de Langevliet, achter het loonbedrijf G. van Mullum., nabij de Schoolweg, dat de vereniging kon huren voor niet al te veel onkosten. Webredactie (2011). Geschiedenisboek JVC (1921 tot heden), Clubsite JVC Julianadorp. URL bezocht op 15 november 2016.
Eerste bloeiperiode (1923-1948) miniatuur|Elftalfoto van JVC voor het seizoen 1932/33. Per ingang van het seizoen 1922/23 zou JVC onder auspiciën van de Noordhollandsche Voetbalbond beginnen in de Vijfde klasse, maar twee maanden later werden ze overgeplaatst naar de Vierde klasse. Van de 16 gespeelde wedstrijden werden er 8 gewonnen, 3 gelijk gespeeld en 5 verloren. Onder leiding van een ervaren bestuur breidde JVC zich steeds meer uit. Na afloop van eerste seizoen heeft JVC in april 1923 seriewedstrijden uitgeschreven en een aantal clubs uitgenodigd hieraan deel te nemen. De tegenstander die JVC in de seriewedstrijden de grootste nederlaag toebracht, won een zilveren lauwertak. De bedoeling hiervan was om tegen hogere clubs uit te komen en zich met de ervaringen te verbeteren. Redactie (1923). Voetbal: Julianadorp. Heldersche Courant, 7 april, pp.6.
In het seizoen 1923/24, mocht JVC in de Tweede klasse uitkomen, hoewel de club soms nipt voldoende spelers bezat. In februari 1926 wist de Noordhollandsche Voetbalbond door financiële hulp de ontbinding van JVC te voorkomen. De Dorpers hadden de ambitie om gericht hogerop te komen in het Nederlands voetbalsysteem. Daartoe werden voetballers aangetrokken uit de wijken van Den Helder en de militaire spelers van de voetbalvereniging MLD. Met deze versterkingen werd JVC in 1933 kampioen en kon de Julianadorper voetbalclub de Eerste klasse bereiken, dat toentertijd het hoogste voetbalniveau van de afdeling Noord-Holland was. Van de 14 competitiewedstrijden uit het seizoen 1932/33 werden 11 wedstrijden gewonnen, 1 gelijk gespeeld en 2 verloren. Redactie (1933). J.V.C. I kampioen N.-H.V.B. 2e klasse D, Heldersche Courant, 21 maart, p.8. Gearchiveerd op 23 juni 2023. Destijds was L. Tigchelaar de teamleider, een rol die destijds een voorloper was van de trainer. Redactie (1937). N.H.V.B. Wieringenwaard kampioen., Heldersche Courant, 19 april, p.9. Gearchiveerd op 24 juni 2023. In 1937 degradeerde JVC, maar het seizoen erop in 1938 maakte ze dit ongedaan door kampioen te worden en te promoveren.Redactie (1937). Eerste klasse D, Heldersche Courant, 26 april, p.7. Gearchiveerd op 21 juni 2023.Redactie (1938). J.V.C. Kampioen, Heldersche Courant, 4 april, p.7. Gearchiveerd op 21 juni 2023. In het bekertoernooi om het Gouden Kruis in 1937/38, verloor JVC 4–0 in de halve finale van het sterkere tweede elftal van ZVV Zaandijk.Redactie (1938). Gouden Kruis Schager Courant, 17 juni, p.6. Gearchiveerd op 21 juni 2023.
Voor het seizoen neemt het JVC-bestuur met de aanstelling van Dhr. H.Zuidema haar eerste hoofdtrainer aan. In het seizoen 1939/40 stond JVC met nog één wedstrijd te gaan op de derde plaats, maar kon de competitie niet meer afwerken in verband met de moeilijke reisgelegenheden nadat Duitsland inviel in Nederland op 10 mei 1940 en daarmee de Tweede Wereldoorlog inleidde. Tussen oktober 1941 en augustus 1945 werd de clubnaam op last van de Duitsers kortstondig gewijzigd naar Voetbalvereeniging Koegras. Webredactie (2016). J.V.C. (Julianadorper Voetbal Club), Huygens Instituut: Databank sport. URL bezocht op 16 november 2016. Gearchiveerd op 21 juni 2023. Na de bevrijding kreeg de club zijn oude naam weer terug en die heeft het sindsdien behouden. Na beëindiging van de oorlog, kon men het heugelijke feit memoreren dat er onder de leden van JVC gedurende de oorlogsjaren geen personen zijn gesneuveld, ondanks het verzetswerk van enkele leden en de aanwezigheid van onderduikers.Redactie (1945). Alg. vergadering J.V.C., Heldersche Courant, 26 september, p.2. Gearchiveerd op 12 augustus 2023.
Het tijdperk De Boer (1944-1964) miniatuur|Barend de Boer, ruim 20 jaar in dienst als trainer bij de Blauw-zwarten. In 1944 werd Barend de Boer aangesteld als trainer, nadat hij met het clubbestuur een contract overeenkwam waarin hij voor zijn diensten een rijwiel, vertering en 6,50 gulden kreeg. Nadat de voetbalactiviteiten in Noord-Holland eerst langdurig werden stilgelegd, was er omwille van de Tweede Wereldoorlog uiteindelijk geen competitie in het seizoen 1944/45. Redactie (1945). Provinciaal nieuws: Voetbal. Heldersche Courant. 12 april, pp.2. Gearchiveerd op 21 juni 2023. De verrichtingen van de nieuwe trainer leidden in het seizoen 1945/46 tot het kampioenschap.Redactie (1946). J.V.C. kampioen!, Heldersche Courant, 31 mei, p3. Gearchiveerd op 21 juni 2023. Na twee gewonnen promotie-degradatie wedstrijden tegen het Helderse VV Atlas, slaagde JVC er op 7 juli 1946 in om te promoveren naar de Vierde klasse van de KNVB, destijds het vierde niveau van het Nederlands voetbal.De Vierde klasse was opeenvolgend het vierde (tot 1956), zevende (1956-1974), zesde (1971-1974), zevende (1974-2010), achtste (2010-2016) en negende (sinds 2016) niveau van het Nederlands voetbal.De kampioen van de Eerste klasse NHVB speelde toentertijd tegen de nummer 10 van de Vierde Klasse KNVB om een plaats in de Vierde Klasse. Belangrijke spelers uit die periode waren topschutter Piet Hoornsman en Ab Kater, die in de jaren 1940 als 15-jarige in het eerste elftal een basisplaats kreeg en die 25 jaar niet meer afstond. In het seizoen 1946/47 speelden de Blauw-zwarten in het rechterrijtje. Pas op de laatste speeldag wist JVC haar plaats voor het seizoen erop veilig te stellen en werd negende in het klassement. De basis was echter te smal om het verblijf op het vierde niveau lang vol te kunnen houden. Redactie (1948). In de Vierde klasse A. De Vrije Hoornse, 22 maart, pp.3. Gearchiveerd op 12 augustus 2023. Aan het eind van het seizoen 1947/48 verloor JVC de promotie-degradatie wedstrijden tegen BSV Bergen. Redactie (1948). Zwakke eerste helft van J.V.C.. De Vrije Hoornse, 15 maart, p.2. Nadat meerdere Helderse spelers uit Julianadorp vertrokken, degradeerde JVC vervolgens tweemaal.
De oefenmeester Barend De Boer zag hoe de club steeds verder wegzakte, maar geloofde oprecht dat hij de situatie nog kon omkeren en slaagde erin de JVC'ers in zijn fanatisme mee te krijgen. In 1951 werd er beslag gelegd op het Gouden Kruis, de afdelingsbeker van de Noordhollandsche Voetbalbond. Deze prijs werd het seizoen erop in 1952 wederom gewonnen. In de finale werd met 5–0 afgerekend met WFC Wormerveer. In het seizoen 1950/51 werd ook het kampioenschap van de Tweede klasse NHVB behaald; met 2 punten voorsprong op LSVV. Redactie In Afdeling greep JVC de titel, Heldersche Courant, 19 mei, p.5. Gearchiveerd op 12 augustus 2023. Na afloop van het succesvolle seizoen werd schutter Piet Hoornsman, die dat seizoen 50 doelpunten Redactie (1952). S.V. De CocksdorpTexelsche Courant, 24 mei, p.1. Gearchiveerd op 13 oktober 2022. voor JVC maakte, in augustus opgeroepen voor het Noordhollands voetbalelftal, wat zich tussen dan en 1954 meerdere malen voorkwam. Ook linksbuiten Jan Blaauboer werd in maart 1954 geselecteerd voor het bondselftal van de NHVB.
In het seizoen 1955/56 werd JVC voor de tweede maal in haar historie kampioen van de Noord-Hollandse Eerste klasse, na een spannende strijd met VIOS-W, die uiteindelijk op doelsaldo gewonnen werd. In de hierop volgende promotiewedstrijden behaalden JVC en RKVV Zwaagdijk beiden drie punten, waarna promotie volgde. Tussen 1961 en 1964 werd JVC-doelman Lou van der Haag meerdere keren opgeroepen voor het Noordhollands elftal.
Met de promotie naar de competitie van de KNVB in 1956 ontsteeg JVC het spelpeil van Noord-Holland. JVC had er echter grote moeite mee om haar terrein geschikt te maken conform de door de KNVB gestelde eisen. Voor de vereiste afmetingen van het speelveld moest de afrastering drie meter naar achteren worden gezet. Uitbreiding en een omheining maken was onmogelijk, wat aansluitend reden was om naar een andere locatie te zoeken. Het bestuur van JVC wendde zich tot het gemeentebestuur met de vraag een sportveld te overwegen in het uitbreidingsplan voor Julianadorp. Met hulp van de Gemeente Den Helder vond JVC nadien op 3 september 1960 in Sportpark Julianadorp een geschikt terrein. Hier wordt tot het heden nog op gespeeld.
De Boer werd de meest succesvolle trainer uit de geschiedenis van JVC. Tijdens zijn twintig jaar bij de club bereikte JVC goede posities in het afdelingsvoetbal en werden er vijf prijzen gewonnen. In het seizoen 1963/64 werd er echter van de twintig wedstrijden tien verloren, waardoor JVC laatste in de competitie werd en vervolgens degradeerde naar de Tweede klasse van de NHVB. Na dat teleurstellende seizoen stopte De Boer in 1964 als hoofdtrainer na een twintig jaar dienstverband.
Wisselvallige periode (1964-1986)