miniatuur|Standbeeld van Fred Hoyle op het terrein van het Instituut voor Astronomie in Cambridge Fred Hoyle (Bingley (Yorkshire), 24 juni 1915 - Bournemouth, 20 augustus 2001) was een Brits astronoom en kosmoloog. Hij was vooral bekend vanwege zijn oppositie tegen de Big Bangtheorie en stelde daar zijn eigen steady state theorie tegenover. De term Big Bang liet Hoyle in een radio-interview vallen als denigrerende benaming. Sindsdien is die term een algemeen aanvaard begrip.

Hoyle is binnen de astronomische wereld verder bekend vanwege zijn voorspelling, in 1953 gedaan, dat zwaardere elementen dan helium en waterstof in sterren worden gevormd door nucleosynthese. Hoyle stelde dat helium in sterren fuseerde tot koolstof, het zogenaamde triple-alfaproces. Hoyle publiceerde deze theorie samen met William Fowler en het echtpaar Geoffrey en Margaret Burbidge in 1957. In 1983 kreeg, tot verontwaardiging van de gehele astronomische wereld, alleen William Fowler de Nobelprijs voor de Natuurkunde voor deze belangrijke theorie.

Hoyle was van 1958 tot 1972 hoogleraar aan de Universiteit van Cambridge en stichtte daar het Instituut voor Astronomie. Hij was verbonden aan het St John's College. Hij moest in 1972 terugtreden na een reeks van persoonlijke en vakinhoudelijke conflicten met Martin Ryle. In de jaren 80 leefde Hoyle teruggetrokken van de academische wereld en lanceerde een aantal controversiële theorieën over de evolutie (panspermie) en over de buitenaardse herkomst van ziekten als influenza.

In 1972 werd Hoyle in de adelstand verheven voor zijn verdiensten voor de astronomie; sindsdien mag hij als sir benoemd worden.

Hoyle heeft in de loop van zijn leven een zestiental succesvolle sciencefictionverhalen geschreven, alsmede de scripts voor een aantal tv-series, waarvan de A voor Andromeda de bekendste is. In 1957 verscheen van zijn hand The Black Cloud (De zwarte wolk), een besteller in het sf-segment, dat al vlot in het Nederlands verscheen (1959).

Bibliografie 1950 - The nature of the universe. In 1952 vertaald door I. Carvalho met medew. van R. de Jong-Belinfante als: Het wezen van het heelal. Amsterdam, Veen 1955 - Frontiers of astronomy. In 1956 vertaald door H. Groot als: Planeten, sterren, melkwegen. 's-Gravenhage, Heinemann 1957 - The black cloud. In 1959 vertaald door Age Bergman als: De donkere wolk. Roman. Baarn, Hollandia 1962 - A for Andromeda door Fred Hoyle & John Elliot. In 1970 vertaald door Faber Heeresma als: Andromeda. Utrecht, A.W. Bruna & Zoon 1963 - Fitfh planet, Fred Hoyle & Geoffrey Hoyle. In 1972 vertaald door H.J. Oolbekkink als: Wedloop om Achilles. Amsterdam, Born 1964 - Andromeda breakthrough, Fred Hoyle & John Elliot. In 1970 vertaald door Lester Kant als: Andermaal Andromeda. Utrecht, Bruna 1966 - Man in the universe 1973 - The inferno, Fred Hoyle, Geoffrey Hoyle. In 1974 vertaald door H.J. Oolbekkink als: Inferno. Amsterdam, Born 19?? - Ice. Ondertitel op het kaft: How the next ice age will come- and how we can prevent it 1983 - The intelligent universe 1991 - The theory of cosmic grains, by F. Hoyle and Nalin Chandra Wickramasinghe 1994 - Home is where the wind blows. Chapters from a cosmologist's life 2000 - Astronomical origins of life. Steps towards panspermia, ed. by F. Hoyle and N.C. Wickramasinghe

Literatuur 2003 - Chandra Wickramasinghe, Geoffrey Burbidge and Jayant Narlikar (ed.). Fred Hoyle's universe. Proceedings of a conference celebrating Fred Hoyle's extraordinary contributions to science, 25-26 June 2002, Cardiff University, United Kingdom 2011 - Fred Hoyle. A life in science

Categorie:Brits astronoom Categorie:Brits hoogleraar Categorie:Brits scenarioschrijver Categorie:Brits kosmoloog Categorie:Brits sciencefictionschrijver Categorie:Theoretisch natuurkundige